Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/360 K.2016/7374

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de, İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, fesih istemine konu olan ihalede satılan Van ili, İpekyolu ilçesi, Hafiziye mahallesi, 291 ada, 68 parsel, 3 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 72.240 TL olduğu ve bu taşınmazın 75.000 TL'ye, 7 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 72.240 TL olduğu ve bu taşınmazın 85.000 TL'ye, 8 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 80.080 TL olduğu ve bu taşınmazın 85.000 TL'ye, 9 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 84.560 TL olduğu ve bu taşınmazın 85.000 TL'ye, 11 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 72.240 TL olduğu ve bu taşınmazın 96.000 TL'ye,

12 nolu bağımsız bölümün muhammen bedelinin 80.080 TL olduğu ve bu taşınmazın 96.000 TL'ye satıldığı, dolayısıyla bu taşınmazların satış bedellerinin, muhammen bedellerinin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda 291 ada, 68 parsel 3, 7, 8, 9, 11 ve 12 bağımsız bölüm numaralı taşınmazlar yönünden zarar unsuru gerçekleşmemiş olup, anılan taşınmazlar hakkında, borçlunun ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur.

Mahkemece istemin bu taşınmazlar yönünden bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden mahkeme kararı sonucu itibariyle doğrudur.

Ancak, İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca işin esasına bu nedenle girilmemiş olacağından, şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.