Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2016/6543 K.2016/13395

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

.... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19.01.2016 tarih ve 2015/3E.- 2015/249 K. sayılı "karar düzeltme dilekçesinin harç yatırılmadığından reddine" dair ek kararının süresinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemelere, HUMK'nun 432/4. maddesi hükmü uyarınca, temyiz istemi yönünden tanınan hak, anılan yasada, adı geçen maddedeki düzenlemeye paralel bir hüküm bulunmaması nedeniyle karar düzeltme istemi yönünden tanınmadığından ve dolayısıyla bu durumda karar düzeltme isteminin yerinde olup olmadığına dair incelemeyi yapma görevi Yargıtay'a ait olduğundan, mahkemenin, Yargıtay'ın görev alanına giren konuda karar vermesi isabetsizdir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 25.01.1985 tarih ve 1984/5 E., 1985/1 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, harca tâbi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında, HUMK’nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 434/3. maddesinde öngörülen "eksik harç ve gider ödenmesi halinde yapılacak işlemlerde ilgili kural" benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp, temyiz edenden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Somut olayda, karar düzeltme harcını ve masrafını yatırması için borçlular vekiline muhtıra gönderilmediği, harcın ve masrafın borçlular vekili tarafından 09.02.2016 tarihinde yatırıldığı, buna göre karar düzeltme isteminin süresinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda yukarıda anılan nedenlerle .... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19.01.2016 tarih ve 2015/3E.- 2015/249 K. sayılı ek kararının oy birliği ile kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi: