Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2017/1404 K.2017/5536

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2014/18945 Esas sayılı dosyasında alacaklı ... tarafından borçlular aleyhine takip yapıldığı, takibin kesinleşmesi üzerine ... İcra Müdürlüğü'nün 2015/186 Talimat sayılı dosyasından şikayete konu taşınmazın ihalesinin gerçekleştirildiği, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/3057 Esas sayılı dosyasından taşınmaza haciz koyduran alacaklı ... tarafından ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurulduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Satış ilanı tebliğ edilecek ilgililer, satış kararının verildiği tarih itibariyle belirleneceğinden, ... İcra Müdürlüğü'nün 2015/186 Talimat sayılı dosyasında 19.06.2015 tarihinde satış kararı alındığı, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2015/3057 Esas sayılı dosyasından ise, ihale konusu taşınmaza 19.08.2015 tarihinde haciz konulduğu, bu durumda şikayetçinin haciz tarihi itibari ile İİK'nun 134/2. maddesinde belirtilen ilgililerden olmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece, şikayetin aktif husumet yokluğundan reddi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru değil ise de, sonuçta istemin reddine karar verildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamış, belirtilen nedenle sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde; işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde, şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Şikayetçinin ihalenin feshi isteminin aktif husumet yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddi gerektiğinden aleyhine para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından karar düzeltilerek onanması gerekmiştir.