Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2017/4867 K.2017/12558

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin davacı borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılan takipte; borçlunun, kendisine ait 34 YK 6547 plakalı araca ilişkin pazarlık usulü ile 20.10.2009 tarihinde yapılan satışın iptali talebi ile ...

İş Mahkemesi'nin 2010/330 Esasına kayden açtığı dava sonucunda verilen 04/07/2013 tarih ve 2010/330 E. - 2013/573 K. sayılı kararın Yargıtay 21. HD.'nin 23/10/2014 tarih, 2013/ 17950 E. - 2014/20955 K. sayılı bozma ilamı ile, 6183 sayılı Kanunun 99. maddesi gereği ihalenin feshinin gayrimenkulün bulunduğu yerin icra tetkik merciinden şikayet yolu ile istenebileceği, bu nedenle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulması üzerine, ...

İş Mahkemesi'nin 17/02/2015 tarih ve 2014/1202 E. - 2015/ 201 K. sayılı kararı ile görevsizlik kararı verildiği, borçlunun dava dosyasının ... İcra Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesini talep ettiği, ...

İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09/06/2015 tarih ve 2015/201 E. - 2015/ 286 K. sayılı kararı ile ihalenin feshine karar verildiği, kararın ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17/11/2015 tarih ve 2015/24058 E. - 2015/28526 K. sayılı kararı ile 6183 sayılı Yasa'nın 99. maddesinin ikinci cümlesinin aynen.

"İhalenin feshi, gayrimenkulün bulunduğu yerin icra mahkemesinden şikayet yolu ile istenebilir" hükmünü içermekte olduğu, icra mahkemesinin 6183 sayılı Kanun'dan kaynaklanan görevinin, sadece taşınmaz mallara ilişkin ihalenin feshine yönelik olduğu ve taşınır mallar hakkındaki ihalenin feshi şikayetlerini kapsamadığı, ihalenin feshine yönelik şikayeti inceleme görevinin, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 88. maddesinin 19. fıkrası ve aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince iş mahkemelerine ait olduğundan, mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulduğu,

mahkemece Dairemizin bozma kararına uyularak ihaleni feshi davasının yargı yolu nedeniyle usulden reddine, davanın görev yönünden reddine, görevli Mahkemenin ... İş Mahkemeleri olduğuna, karar kesinleştiğinde ve kararın kesinleşmesinden itibaren iki haftalık süre içerisinde talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği görülmektedir.

Kanundaki istisna dışında, ayrı bir idari işlem niteliğinde olan, 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takibe ilişkin menkul malların haczen satışı ile ilgili uyuşmazlıkların adli yargı yerince çözümleneceğine ilişkin bir hükme kanunda yer verilmemiştir. Bu durumda gerek Anayasanın, kanunların başka mercilere bırakmadığı idari karar ve işlemlerin idari yargı yerince çözümleneceğine ilişkin hükmün, gerekse 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkları çözümlemekle vergi mahkemelerini görevli kılan 2576 sayılı Kanunun 6/b maddesi uyarınca, dava konusu satışla ilgili uyuşmazlığı çözümlemekle vergi mahkemeleri görevli bulunmaktadır.

Dairemizin 17/11/2015 tarih ve 2015/24058 E. - 2015/28526 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; söz konusu satışa ilişkin olarak mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmiş, ancak maddi hata sonucu, şikayeti inceleme görevinin “iş mahkemesine” ait olduğu derç edilmiştir.

Şikayeti inceleme görevinin iş mahkemesine ait olduğu açıklaması maddi hata sonucu yazıldığından ve “yargı yolu” kelimesi ile bir anlam bütünlüğü ihtiva etmediğinden, mahkemenin, bu maddi hataya dayalı olarak vermiş olduğu kararın hüküm fıkrasının (2) nolu bendindeki hükmü ile buna bağlı olarak tesis ettiği (3) ve (4) nolu bentlerindeki hükümleri doğru bulunmamaktadır.

Ancak bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.