Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/14141 K.2018/9776

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yoluyla yapılan icra takibinde, borçlu icra mahkemesine başvurarak, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetinde bulunmuş olup, mahkemece davanın kabulüne, davacıya ait taşınmazın 200.000 TL bedelden aşağı olmamak üzere satılarak 120.000 TL nin borçluya ayrılarak fazla meblağın alacaklı yana ödenmesine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez.

İcra mahkemesince, borçlunun haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK'nun 82/3. maddesine göre satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden haline münasip mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ilk bilirkişi raporunda; borçluya ait taşınmazın keşif tarihindeki değerinin 200.000 TL, borçlunun haline münasip ev alabileceği miktarın ise 150.000 TL olduğunun bildirildiği,yapılan itirazlar üzerine alınan ek raporda ise; borçluya ait taşınmazın keşif tarihindeki değerinin 200.000 TL, dava tarihindeki değerinin 175.000,00-TL., borçlunun haline münasip ev alabileceği miktarın keşif tarihi itibariyle 150.000 TL., dava tarihi itibariyle 132.500,00-TL. olduğunun bildirildiği,

işbu rapora da yapılan itiraz üzerine düzenlenen 2. ek raporda borçluya ait taşınmazın haciz tarihindeki değerinin 155.000,00 TL, borçlunun haline münasip ev alabileceği miktarın ise haciz tarihi itibariyle 120.000-TL olduğunun bildirildiği, mahkemece; keşif tarihi itibarı ile davaya konu taşınmazın değerinin 200.000-TL olduğu bildirildiğinden keşif tarihi itibarı ile bu değerin esas alındığı,

ancak haline münasip ev yönünden haciz tarihi itibarı ile değer tespit eden ek rapor ile belirlenen bedel ile haciz ya da keşif tarihi itibarı ile mütevazı bir semtte davacının haline münasip bir meskeni satın alması mümkün olduğundan 120.000-TL değer esas alınarak davanın bu şekilde kabulüne karar vermek gerektiğinden bahisle davanın kabulüne, davacıya ait taşınmazın 200.000-TL bedelden aşağı olmamak üzere satılarak 120.000-TL nin borçluya ayrılarak fazla meblağın alacaklı yana ödenmesine karar verildiği görülmekle,

bu haliyle Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykırı olarak ve infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

O halde mahkemece; şikayetin kısmen kabulü ile İİK'nun 82/1-12. maddesi uyarınca taşınmazın borçlunun haline münasip mesken alabileceği 120.000 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına ve haline münasip evin alınması için gerekli 120.000 TL'nin borçluya, kalanının ise hak sahiplerine ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.