Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/2931 K.2018/6303

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun alacaklı tarafından hakkında yapılan ilamlı takipte gönderilen icra emrinde faizin ilama aykırı olarak hesaplandığını ileri sürerek icra emrinin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, davanın reddine kesin olarak karar verildiği, borçlu ... AŞ.'nin iş bu kararı temyiz etmesi üzerine, mahkemenin 15.04.2015 tarihli ek kararı ile, temyizi istenen kararın kesin olarak verilmiş olduğundan bahisle HUMK 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddine karar verildiği, borçlu tarafından 15.04.2015 tarihli ek kararın temyiz edildiği görülmektedir.

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir.

Somut olayda, borçlunun ilama aykırı faiz hesabı yapıldığından bahisle icra emrinin iptali talebine ilişkin mahkeme kararı temyizi kabil bir karar olup, icra mahkemesi kararında, temyizi kabil bir hükmün kesin olarak verildiğinin yazılı bulunması, bu kararın temyiz incelemesinin yapılmasına engel olmaz.

Bu nedenle ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 15.04.2015 tarih ve 2014/358 E., 2015/141 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararının oybirliği ile kaldırılmasına karar verildikten sonra 09.04.2015 tarihli asıl kararın incelenmesine geçildi: