Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2018/5982 K.2019/3670

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekili; müvekkili aleyhine başlatılan ilamlı takibe konu borcun takipten önce alacaklının banka hesabına ödendiğini belirterek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece, talepte bulunan borçlunun İİK’nın 33. maddesinde belirtilen yasal düzenleme çerçevesinde borcu ödediğini ispatlayamadığından bahisle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, dayanak ilamdaki alacak, yargılama gideri, ilam vekalet ücreti ve faizlerinin tahsili amacıyla toplam 56.119,09 TL üzerinden icra takibinin 03.03.2016 tarihinde başlatıldığı, 09.12.2015 tarihinde alacaklı adı, ilamın esas numarası belirtilerek alacaklıya 39.302,94 TL anapara, 9.648,87 TL faiz, 4.623,32 TL icra vekalet ücreti, 4.767,43 TL yargılama gideri havale edildiğinin iddia edildiği ve buna ilişkin banka dekontlarının dava dilekçesine eklendiği anlaşılmaktadır.

Şikayet eden, ilama konu borcu ödediğini iddia etmekte ve delil olarak bir kısım banka dekontlarına dayanmaktadır. Mahkemece yapılacak iş dekontları değerlendirmek sureti ile oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Bu nedenle mahkemenin delil olarak sunulan dekontları İİK'nın 33. madde kapsamında ıspata yarar belgelerden saymaması doğru görülmemiştir.