KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2018/7646 E., 2019/7897 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile kırk bin Türk Lirası’na çıkarılmıştır.
Somut olayda alacaklı tarafından başlatılan ilamlı icra takibinde; borçlunun ilama aykırı faiz talep edildiğini ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece aldırılan bilirkişi raporu sonucu icra emrinde yer alan alacak kalemlerine işlemiş faizlerin toplam miktarının 11.376.73 TL olarak düzeltilmesine karar verildiği, karara karşı davalı alacaklının istinaf yoluna başvurduğu, istinaf başvurusunun HMK 355/1 ve HMK 352. maddeleri uyarınca reddine karar verildiği, ret kararına karşı davalı alacaklının temyiz isteminde bulunduğu görülmüştür.
Davalı alacaklı tarafından gerekçeli istinaf dilekçesi 10 günlük yasal süre içerisinde verilmediğinden, istinaf süre tutum dilekçesinde ileri sürülmeyen hususlar temyiz aşamasında nazara alınamaz. Bu durumda temyiz, iptal edilen işlemiş faize ilişkindir. Bu miktar dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi’nin 29/03/2017 karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2018/7646, K. 2019/7897, 13 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama