Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/10100 K.2020/4743

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi üçüncü kişi, borçlu adına kayıtlı şikayete konu taşınmaza ilişkin alacaklı tarafından açılan tasarrufun iptali davasında alacaklıya tanınan cebri icra yetkisine istinaden taşınmazın haczedildiğini, bu taşınmazı tararrufun iptali davasında konulan 46.000,00 TL bedelli haciz şerhi ile yüklü olarak satın aldığını ancak taşınmaz üzerine tasarrufun iptali davası sonrasında 553.000,00 TL alacak için haciz konulduğunu, bu miktarla sorumlu olmadığı iddiası ile taşınmaz üzerine konulan haczin fekki ile satışın durdurulması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; şikayetin reddine karar verildiği.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayetçi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

1)Satışın durdurulmasına yönelik temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde;

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 365/1. maddesinde; “İstinaf yoluna başvurma, yasal süre geçtikten sonra yapılır veya istinaf yoluna başvurulmasına olanak bulunmayan bir karara veya vazgeçme nedeniyle itiraz veya şikâyetin reddine yahut süresi geçmiş bir şikâyete ilişkin olursa, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri gereğince istem icra mahkemesince reddedilir” hükmü yer almaktadır. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise; “Bölge adliye mahkemesi, birinci fıkra kapsamına girdiği hâlde reddine karar verilmemiş başvuruyu geri çevirmeyip doğrudan kesin karara bağlar” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, temyizen incelenmesi istenen karar, satışın durdurulması istemine dair şikayetin reddine ilişkin olup, anılan kararın temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Buna göre, Dairemizce incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, İİK’nun 365/1-son maddesinde belirtildiği üzere KESİN nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352.maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE),

2)Haczin kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda takip dosyasının incelenmesinde, şikayete konu hacze ilişkin şikayetçiye 18.11.2016 tarihinde 103 davetiyesi tebliğ edildiği, şikayetçinin icra mahkemesine 27.07.2017 tarihinde başvurarak haczin kaldırılmasını talep ettiği anlaşılmıştır. Haczin kaldırılması istemli şikayetlerde süre öğrenme tarihi ile başlayacağından ve şikayetçinin 103 tebliğine ilişkin tebligat usulsüzlüğü şikayetinde bulunmadığı anlaşıldığından 18.11.2016 tarihinde tebliğ edilen 103 davetiyesi tebliğ tarihine göre yasal 7 günlük süreden sonra şikayette bulunduğu görülmüştür.

O halde, ilk derece mahkemesince, şikayetçi ...'ın şikayetinin süre aşımı nedeniyle reddi gerekirken, şikayetin esastan reddine karar verilmesi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesince; HMK'nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, ilk derece mahkemesi kararının bu yönden düzeltilerek yeniden İİK’nun 365/3. maddesi gereği bir karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hatalı ise de, ilk derece mahkemesince sonuçta istem reddedildiğinden ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.