Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/13623 K.2020/1099

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

2004 Sayılı İcra İflas Kanununun 354. maddesinde “Kanunun bu babında yazılı suçlardan takibi şikayete bağlı olanların müştekisi feragat eder veya borcun itfa edildiği sabit olursa dava bütün neticeleriyle düşer” düzenlemesi karşısında, uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı;

Hükmüne uyulan Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 29/05/2018 tarih ve 2016/7362 Esas, 2018/6452 Karar sayılı ilamında;

Şikayetçi vekili tarafından sanığa ait taşınmazdaki hissesinin alacaklıyı zarara uğratmak amacıyla muvazaalı olarak devredildiğinin iddia edilmesi karşısında; devre konu olan taşınmaz hissesinin tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile satış değeri arasında fahiş fark olup olmadığı,

taşınmazın satıldığı 3. şahsın aynı zamanda borçlu sanık hakkında başka bir icra dosyasından daha önceden takip yaptığı ve bu hisse üzerine haciz koyduğu da nazara alındığında, söz konusu takip dosyasındaki borcun hesaplanıp, taşınmazın gerçek değeri üzerinden satılması halinde borcun karşılanıp karşılanamayacağı ve bu dosya için para kalıp kalmayacağı ve şikayete konu icra takip dosyasında sanığa ait olan diğer taşınmazlardaki hisselerinin borcu karşılayıp karşılamadığı da araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile karar verildiği belirtilmiş olup, bozma ilamına uyulduğu halde,

bozma gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,