Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/5415 K.2019/8460

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz dilekçesi içeriğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Alacaklının temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bir davada, mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka, usuli kazanılmış hak denilmektedir.

Usuli kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için, bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir (Hukuk Genel Kurulu'nun 24/05/2017 tarih ve 2017/2-1607 Esas, 2017/968 Karar sayılı kararı).

Başvuru bu hali ile, İİK'nun 82. maddesinin birinci fıkrasının 4. bendine dayalı haczedilmezlik şikayetidir.

Borçlunun, geçimini çiftçilikle sağladığını ileri sürerek taşınmazları üzerine konulan hacizlerin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemenin 03/12/2015 tarih ve 2014/243 E-2015/174 K. sayılı kararı ile; alınan rapor gereğince şikayetin kısmen kabulü ile ... ili Merkez İlçesi ... köyünde bulunan.

99 ada 31 parsel, 241 ada 9 parsel,292 ada 14 parsel, 259 ada 21 parsel, 280 ada 4 parsel, 140 ada 31 parsel, 271 ada 6 parsel, 259 ada 7 parsel sayılı taşınmazlar üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasına, ... İli Merkez İlçesi Göre ... Köyünde bulunan.

96 ada 48 parsel, 96 ada 49 parsel,280 ada 1 parsel, 140 ada 32 parsel sayılı taşınmazlar yönünden de istemin reddine karar verildiği, bu kararın yalnız alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce, şikayetin süresinde olmadığı gerekçesiyle süreden reddi gerektiği belirtilerek mahkeme kararının bozulduğu anlaşılmıştır.

Borçlu tarafından bozmaya ilişkin, 01/12/2016 tarih ve 2016/5376 E. - 2016/24731 K. sayılı Daire ilamının, müddeti içinde tashihen tetkikinin istenmesi üzerine, bu kez borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile; şikayetin süresinde olduğu ve mahkemece dosyada mevcut olmayan ek rapora göre karar verildiği gerekçesiyle, mahallinde yapılacak keşif ve düzenlenecek bilirkişi raporu doğrultusunda yeniden karar verilmesi gerektiğinden bahisle mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, yeniden alınan ek rapor gereğince şikayetin kısmen kabulü ile bir kısım taşınmazlar yönünden hacizlerin kaldırılmasına, bir kısım taşınmazlar yönünden de, istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin bozmadan önceki, 03/12/2015 tarih ve 2014/243 E-2015/174 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2 nolu bendinde.

96 ada 48 parsel, 96 ada 49 parsel ile 280 ada 1 parsel nolu taşınmazlarla ilgili olarak istemin reddine karar verildiği ve anılan karar borçlu tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği halde, bozmadan sonra kurulan 06.12.2018 tarih ve 2018/2 E.- 2018 447 K. sayılı kararın hüküm bölümünün 2 nolu bendinde; daha önceden reddine karar verilmiş olan adı geçen parsellerle ilgili olarak bu kez şikayetin kabul edilerek ilgili parseller üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesi, alacaklı aleyhine kazanılmış hakkın ihlali niteliğindedir.

Nitekim borçlu vekilinin 08/01/2017 tarihli karar düzeltme talebinde de, anılan parsellerdeki taşınmaz hacizlerinin reddi yönünde hüküm içeren mahkeme kararının onanmasına yönelik talebinin mevcut olduğu da görülmektedir.

O halde; mahkemece 96 Ada 48 Parsel, 96 Ada 49 Parsel ve 280 Ada I parsel nolu taşınmazlarla ilgili olarak da şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.