Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/943 K.2019/6242

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, örnek 7 ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, adresini değiştirdiğini ve borca itiraz ettiğini belirterek usulsüz tebligatın ve takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olduğu gerekçesi ile istemin süre aşımından reddine karar verildiği, kararın temyizi üzerine Dairemizce “borçlunun ödeme emrinden haberdar olduğu tarihinin tespit edilmesi,

öğrenme tarihin itibaren yasal 7 günlük süre içinde olduğunun belirlenmesi halinde, borçlu tarafça ileri sürülen ödeme emri tebliğinin usulsüzlüğünün tespiti ile muttali tarihinin tebliğ tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi ile işin esası incelenerek oluşacak sonuca göre hüküm tesis edilmesi” gerekçesi ile bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak usulsüz tebligat şikayetinin kabulüne, ödeme emri öğrenme tarihinin 17.02.2015 olarak tespitine ve borcun esasına ilişkin şikayetin yedi günlük yasal süre geçtikten sonra yapıldığından reddine karar verildiği görülmektedir.

Genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde İİK'nun 62. maddesi gereğince; borçlunun her türlü itirazını, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde dilekçe ile veya sözlü olarak icra dairesine bildirmeye mecburdur. Bu sebeple borçlunun talepleri hususunda; mahkemece, ödeme emrinin tebliğ tarihinin düzeltilmesi ile yetinilmesi gerekirken borca ilişkin şikayetin esasına girilerek süreden reddine karar verilmesi doğru olmayıp bu husus bozma nedeni ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.