KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/945 E., 2019/5136 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça konu kabloların, henüz kamu hizmetine tahsis ve devir edilmeyen, döşenmesi bitirilmemiş, mağdurun sahibi bulunduğu şirketin mülkiyetinde bulunan yeraltı kabloları olması karşısında, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin TCK'nun 142/1-e maddesinde yer alan suçu oluşturduğu halde, aynı yasanın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulması,
2-Suça sürüklenen çocukların mağdurun zararını gidermedikleri halde mağdurun zarar tazmin talebinin bulunmadığı gerekçesiyle koşulları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 168/2.maddesinin uygulanması ,
3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuğun bir eğitim kurumuna devam etmesinin veya bir meslek edinmesi için uygulanabilecek bir tedbirin suça sürüklenen çocuğun yararına olduğu yolunda görüş bildirilmesi karşısında; seçenek yaptırım olarak adli para cezasının tercih edilmesine ve eğitim tedbirine karar verilmemesine ilişkin gerekçeler karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;
4-Suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/945, K. 2019/5136, 10 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama