Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2019/944 K.2019/2421

..... Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : 1)Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE; 2) Alacaklıların temyiz itirazlarına gelince :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, meskeniyet iddiasını ileri sürerek taşınmazı üzerindeki haczin kaldırılması isteminde bulunduğu, mahkemece, meskeniyet şikayetinin kabulü ile, taşınmazın 650.000,00 TL den aşağı olmamak üzere satılarak, satış bedelinden 250.000,00 TL sinin davacının haline münasip evi olduğunun kabulü ile bu miktarın borçluya verilmesine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 82. maddesinin 1. fıkrasının 12. bendi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. İcra mahkemesince, borçlunun haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise İİK'nun 82/3. maddesine göre satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden haline münasip mesken alması için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir.

Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan 15.12.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın değerinin 650.000,00 TL olduğu, borçlunun haline münasip oturacağı ev değerinin ise 250.000,00 TL olduğunun tespit edildiği, mahkemece davanın kısmen kabulü yönünde kurulan hükümde “taşınmazın 650.000,00 TL den aşağı olmamak üzere satılarak satış bedelinden 250.000,00 TL sinin davacının haline münasip evi olduğunun kabulü ile bu miktarın borçluya verilmesine” karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece; taşınmazın, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli olduğu belirlenen 250.000,00 TL den aşağı olmamak üzere satılmasına karar verilmesi gerekirken, taşınmazın değeri olarak belirlenen 650.000,00 TL den aşağı olmamak üzere satılmasına karar verilmesi isabetsiz olup kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

.....