KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2020/3169 E., 2020/3091 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mayıs 2020
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmalarına dair ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 17/12/2019 tarihli ve 2019/444 esas, 2019/1697 sayılı kararına karşı sanık ... tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/88 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 12/03/2020 gün ve 94660652-105-25-3332-2020 KYB sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/03/2020 gün ve KYB.2020/36937 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 05/02/2019 tarihli taahhütnamede işlemiş faiz olarak 1.622,34 Türk lirası, taksit süresinde işleyecek faiz olarak da 333,44 Türk lirası faiz belirtilmiş ise de,
işleyen faizin takip öncesi mi takip sonrası mı veya her iki döneme mi ait olduğu hususunda netlik bulunmadığı gibi işleyecek faiz yönünden de başlangıç tarihinin ödeme taahhüt tarihi mi ilk taksit tarihi mi olduğu konusunda da açıklık bulunmaması nedenleriyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ... hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında, sanık ... bakımından ise itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,
isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2020/3169, K. 2020/3091, 11 Mayıs 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama