Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/3899 K.2020/7280

Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanıklar .. ve ...’in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmalarına ilişkin ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2018/110 esas, 2018/663 sayılı kararına karşı sanıklar tarafından yapılan itirazın süre yönünden reddine dair ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 28/12/2018 tarihli ve 2018/474 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 30/04/2020 gün ve 94660652-105-07-1393-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2020 gün ve KYB.2020-46666 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 28/12/2018 tarihli ve 2018/474 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

1- Sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, sanığın doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince, 14/06/2018 tarihinde tebliğ edildiği, Mahkemesince sanığın 28/06/2018 tarihli itirazının yasal süresinden sonra yapıldığından bahisle süre yönünden reddine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20/06/2018 tarihli ve 2018/2503 esas, 2018/9186 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasında yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki açıklamalar ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olduğu birlikte değerlendirildiğinde,

öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkartılıp, çıkarılan tebligatın bilâ tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği anlaşıldığından,

doğrudan mernis adresine 14/06/2018 tarihinde yapılan tebliğin usulsüz olması sebebiyle itirazı inceleyen mahkemesince öğrenme üzerine süresinde yapılmış itiraz hakkında esastan incelenerek karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde

2- ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2018/110 esas, 2018/663 sayılı kararının sanık ... yönünden yapılan incelemesinde;

2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, somut olayda sanık tarafından verilen taahhüdün tarihinin gösterilmediği,

taahhüt tarihine kadar işleyen faiz ile taahhüt tarihi ile son ödeme tarihi arasındaki faiz miktarlarının belirli olmaması nedeniyle taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;