Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/3901 K.2020/7267

Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ün 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair ... 7. İcra Ceza Mahkemesinin 10/07/2019 tarihli ve 2019/144 esas, 2019/493 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ... 8. İcra Ceza Mahkemesinin 11/10/2019 tarihli ve 2019/138 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığının 29/04/2020 gün ve 94660652-105-06-3536-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/05/2020 gün ve KYB.2020/46530 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 1- Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 17/12/2015 tarihli ve 2015/16493 esas, 2015/8730 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 02/01/2019 tarihinde ödeme emrinin tebliğ edilip takip kesinleşmeksizin sanığın ihtiyati haciz sırasında 24/12/2018 tarihinde ödeme taahhüdünde bulunduğu, söz konusu bu ödeme taahhüdünün hukuken geçersiz olduğu,

2-Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 06/06/2018 tarihli ve 2018/3315 esas, 2018/7246 karar sayılı ilamında; "...tebligat gideri, tahsil harcı ve peşin harcın ayrı ayrı rakamsal olarak gösterilmediği, takip öncesi ve sonrası faiz ile ödeme taahhüdünden son taksit tarihine kadar işleyecek faizin taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmediği gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı,

bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında usulüne uygun olarak gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğu dolayısıyla sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;