Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2020/4299 K.2020/7139

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, davaya konu edilen hacizli menkulün iş yeri olduğunu ve dükkan vasfı taşıdığını, malikin işyeri olduğu iddiasına dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu, ilk derece mahkemesince şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği, bu kararın borçlu yanca temyiz edildiği ve aynı Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararıyla; anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu, HUMK 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddi gerekçesi ile, borçlunun temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın borçlu tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Şikayetin konusu, karar içeriği ve de miktarı itibari ile kesin nitelikte olmadığı halde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen, neden kesin nitelikte bir karar olduğu açıklanmayarak gerekçesiz olarak verilen 16.3.2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin incelenmesine geçildi.