KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2021/11159 E., 2022/3824 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2022
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemes
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklının genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde vaki itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece kambiyo senetlerine ilişkin takipte borçlu olan alacaklının, takip gereği ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için, kambiyo senedinin diğer borçlusu olan muteriz borçluya rücu edebileceğinin genel mahkemelerde yargılamayı gerektirdiğinden bahisle istemin reddi ile davacı alacaklının takip konusu yapılan asıl alacağın %20'si oranında tazminata mahkum edilmesine karar verildiği, karara karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.
İİK'nun 68/son fıkrasının ilk cümlesine göre; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %20' den az olmamak üzere tazminata mahkum edilir." hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda alacaklının itirazın kaldırılması isteminin, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olmaması sebebiyle reddine karar verildiğine göre, borçlu yararına tazminata hükmedilebilmesi için aynı maddenin son bendinde öngörülen “talebin esasa ilişkin nedenlerle reddi” koşulu oluşmayacağından, İlk Derece Mahkemesince borçlunun tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, alacaklı aleyhine tazminata hükmolunması isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2021/11159, K. 2022/3824, 23 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama