Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2021/2008 K.2021/2884

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HGK'nun 24.06.2006 tarih ve 2006/21-198 E.-2006/249 K. sayılı ilamında; "Mahkeme kararına karşı yapılan davacı temyizi, kısa kararın tefhiminden itibaren süresi içinde yapılmamış ise de, kısa kararın, HUMK'nun 388. maddesinde belirtilen hususların hepsini kapsamadığı görülmektedir. Bu nedenle mahkemece tesis edilen temyiz dilekçesinin reddine dair kararın kaldırılması gerekmiştir" şeklinde karar verildiği görülmektedir.

Davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası borçluya 19.10.2020 tarihinde tefhim edilmiş ise de gerekçeli kararda ayrıca aleyhine tazminata hükmedilmiş olup, borçlunun gerekçeli kararın kendisine tebliğinden önce, tazminata yönelik 16.12.2020 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlunun, kambiyo vasfına yönelik şikayetlerinin yanı sıra borca itiraz ederek takibin iptalini istediği, mahkemece istemin reddi ile birlikte borçlu aleyhine tazminata hükmedildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 169/a-6. maddesi uyarınca, itirazı reddedilen borçlunun tazminatla sorumlu tutulabilmesi için, icra mahkemesince takibin geçici olarak durdurulmasına karar verilmiş olması gerekir.

Somut olayda; mahkemece borçlunun tedbir talebi reddedilerek, takibin durdurulmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, İİK'nun 170/a maddesinde de tazminata ilişkin bir düzenleme yer almamaktadır.

O halde, mahkemece, takibin durdurulmadığı dikkate alınarak şikayetin ve borca itirazın reddi ile yetinilmesi gerekirken, borçlu aleyhine ayrıca tazminata hükmedilmesi isabetsiz ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.