Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/10086 K.2023/2939

Taraflar arasındaki faize itiraz ve ödeme emrine dair şikayete ilişkin uyuşmazlıktan dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın muteriz borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle, Eskişehir 4. İcra Müdürlüğü'nün 2015/10457 Esas sayılı dosyasında düzenlenen ödeme emrinde yer alan "04.06.2015 tarihi itibariyle ödendiğinde 9.178,93 TL toplam" ibaresinin çıkarılarak, ödeme emrinin düzeltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı muteriz borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ VE ŞİKAYET

Borçlu icra mahkemesine başvuru dilekçesinde; takip talebinde %84 oranında faiz istendiği halde takip talebine herhangi bir sözleşme eklenmediğini, TBK'nın 88 ve 120. maddeleri gereğince işlemiş faizin yeniden hesaplanarak kısmen iptali gerektiğini, icra masraf ve vekalet ücretine de %84 oranında faiz istenmesinin usulsüz olduğunu, takip tarihinden sonrası için asıl alacağa %84 oranında fahiş şekilde faiz talep edildiğini, faiz oranının düzeltilmesi gerektiğini, ödeme emrinin sol tarafında 04.06.2015 tarihi itibariyle ödendiğinde 9.178,93 TL ibaresinin İİK'nın 60. maddesine aykırı olduğunu belirterek takibin kısmen iptali aksi halde ödeme emrinin düzeltilmesi ve faize itiraz kabul edilerek takip tarihi sonrası işleyecek faiz oranının düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; takibin ilamsız icra takibi olduğunu davacı borçlunun her türlü itirazını icra müdürlüğüne yapması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; davalı alacaklı tarafça davacı borçlu hakkında Eskişehir 4. İcra Müdürlüğü'nün 2015/10457 Esas sayılı dosyası ile ilamsız icra takibi başlatıldığını, genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine ilişkin düzenleme bulunan İİK'nın 62/1. maddesinde; “İtiraz etmek istiyen borçlu, itirazını, ödeme emrinin tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde dilekçe ile veya sözlü olarak icra dairesine bildirmeye mecburdur” hükmünün yer aldığını, İİK'nın 62.maddesine gereğince ödeme emri tebliğinden itibaren 7 günlük süre içinde itirazların icra müdürlüğüne bildirilmesi gerektiği halde davacının icra müdürlüğüne itiraz etmeyerek mahkemeye dava açtığını gerekçe göstererek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde muteriz borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Muteriz borçlu istinaf dilekçesinde; icra mahkemesine başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarla ödeme emrinin iptali iddiaları ile takip tarihinden sonra işleyecek faizin hesaplanması taleplerinin değerlendirme dışı bırakıldığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararı ile; genel haciz yoluyla takipte İİK'nın 62. maddesine göre itirazın icra müdürlüğüne yapılması gerekeceğini, somut olayda, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda gerek işlemiş gerekse işleyecek faiz oranı ve miktarına yönelik iddialarda bulunduğunu, borçlunun bu başvurusunun borca itiraz niteliğinde olup, İİK'nın 62.maddesine göre takip şekli dikkate alındığında icra müdürlüğüne yapılmasının zorunlu olduğunu, icra mahkemesine yapılan başvurunun fuzuli olduğunu,

yine icra müdürlüğünce yapılmış bir dosya hesabı da bulunmadığından faize yönelik iddialarının şikayet olarak kabulünün de mümkün olmadığını, mahkemenin borçlunun sözü edilen iddiaları bakımından istemin reddine karar verilmesi doğru ise de borçlunun icra mahkemesine başvurusunda,

ödeme emrinin sol tarafında bulunan ibarenin İİK'nın 60. maddesine aykırı olduğunu ileri sürdüğü halde bu hususta bir inceleme yapılmamasının hatalı olduğunu gerekçe göstererek ödeme emrinin sol alt kısmında "04.06.2015 tarihi itibariyle ödendiğinde 9.178,93 TL toplam" ibaresi yasaya uygun olmadığından bu kısmın ödeme emrinden çıkarılması gerektiği gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle,

Eskişehir 4. İcra Müdürlüğü'nün 2015/10457 Esas sayılı dosyasında düzenlenen ödeme emrinde yer alan "04/06/2015 tarihi itibariyle ödendiğinde 9.178,93 TL toplam" ibaresinin çıkarılarak, ödeme emrinin düzeltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde muteriz borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu temyiz dilekçesinde; faiz oranının düzeltilmesi için dosya hesabı aranmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, takip sonrası faiz oranına itiraz yönünden icra mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde faize itiraz ile ödeme emrinin yasaya uygun düzenlenmediği iddiasına dayalı takibin kısmen iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk İİK md. 62/1

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlunun temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,