Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/10269 K.2023/3021

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile, dava konusu taşınmazın, 200.000,00 TL'den az olmamak üzere satılmasına, bu miktarın haline münasip ev alması için davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararın şikayet eden-borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet eden-borçlu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-borçlu vekili dava dilekçesinde; taşınmazın 13.02.2020 tarihinde yapılan kıymet takdiri için görevlilerin gelmesi üzerine müvekkilinin taşınmazın haciz edildiğini öğrendiğini, müvekkilinin bu konutta eşi, kızı ve kayınvalidesi ile birlikte oturduğunu, haline münasip evi olduğunu beyanla dava konusu taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada kapsamında, taşınmaz başında re'sen refakate alınan bir inşaat mühendisi bilirkişi, bir sosyal hizmet uzmanı bilirkişi ve bir fen bilirkişisi ile icra edilen keşif ile düzenlenen 01.03.2021 tarihli ek raporda, davacı ...'in mevcut yaşamakta olduğu evin değerinin 340.000,00 TL olduğu, yaşamlarını sürdürebilmeleri için alabilecekleri evin değerinin de 200.000,00 TL civarlarında olabileceği kanaatine varıldığı ve davacının sosyo-ekonomik durumu göz önüne alındığında kendisine ait olan bu evin haline münasip olmadığı yönünde değerlendirilmede bulunulduğu,

söz konusu denetime elverişli ek rapor karara esas alınarak meskeniyet şikayetinin kısmen kabulü ile, dava konusu taşınmazın, 200.000,00 TL'den az olmamak üzere satılmasına, bu miktarın haline münasip ev alması için davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet eden-borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bilirkişi kök ve ek raporlarına yönelik itiraz dilekçelerini tekrarla 200.000,00 TL’ye ev almanın mümkün olmadığını, bilirkişi raporunda emsal olarak gösterilen taşınmazların değerleri satış ilanlarından alınmış olup, bu ilanların gerçeği yansıtmaktan uzak olup, bilirkişinin emsal olarak gösterilen taşınmazı yerinde inceleyip değerini belirlemesi gerektiğini, taşınmazın haline münasip ev olduğundan bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, şikayet eden borçlu adına kayıtlı mesken niteliğindeki taşınmaza 22.02.2019 tarihinde haciz konulduğu, öğrenme tarihine göre şikayetin süresinde olduğu, şikayet tarihi itibariyle haczin düşmediği, taşınmaz üzerindeki ipoteğin konut kredisine ilişkin olduğu (İstinaf eden borçlu olduğundan ipotek durumunun istinaf eden aleyhine değerlendirilemeyeceği), mahkemece keşif yapılarak bilirkişiden asıl ve ek rapor alındığı, taşınmazın değerinin 340.000,00 TL olarak tespit edildiği, bu tespitin hatalı olduğunun istinafta ileri sürülmediği,

borçlunun sosyal ve ekonomik durumu gözetildiğinde 2+1 odalı evin hale münasip olduğu, bilirkişi ek raporunda hale münasip bir ev almak için miktarın 200.000,00 TL olarak tespit edildiği, 200.000,00 TL’ye ev almanın mümkün olmadığı ileri sürülmüş ise de, hale münasip bir ev almak için gereken miktarın haciz tarihine göre tespit edilmesi gerektiği, sonradan ev fiyatlarında oluşan artışın dikkate alınamayacağı, bilirkişi tarafından mütevazı semt yerine taşınmazın bulunduğu yere yakın semtlere ve mahkeme keşif tarihine göre hale münasip bir ev almak için gereken miktarın tespit edilmesinin borçlunun lehine olduğu,

bu yönler hariç olmak üzere bilirkişi ek raporunun bilimsel verilere uygun, yargı denetimine elverişli ve hüküm kurmaya yeterli olduğu, bilirkişi tarafından internet ortamındaki ilanlardan da faydalanmak suretiyle rapor düzenlenmesinin usule aykırı olmadığı, internet ortamındaki ilanda belirtilen değerin fiili duruma uygun olup olmadığının o ilana konu taşınmazların yerinde incelenmesi suretiyle değerlendirilmesinin mümkün olmadığı,

hale münasip bir ev almak için gereken miktarın 200.000,00 TL, taşınmazın değeri 340.000,00 TL olduğuna göre haczedilen taşınmazın hale münasip olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet eden-borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf dilekçesindeki hususları tekrarlamakla birlikte ek olarak; başka bir dosyada aynı nitelikteki dava nedeniyle aynı mevkiide, daha büyük yüzöçümlü (171 metrekare) konut için 260.000,00 TL değer belirlenmesine rağmen davaya konu taşınmazın 340.000,00 TL olarak değerinin belirlenmesinin de yerinde olmadığından bahisle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, şikayet eden-borçlunun taşınmazın haline münasip evi olduğundan bahisle haczedilemeyeceğine dair meskeniyet şikayeti olup, haczin kaldırılmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK'nın 82/12 maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, satıştan arta kalan miktarın hak sahiplerine ödeneceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet eden-borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,