Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/10575 K.2023/3130

Taraflar arasındaki haczedilmezlik şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile Demirpolat Döviz Sınırlı Yetkili Müessese Anonim Şirketine ait olan döviz bürosu işletme ruhsatının haczedildiğine dair T.C. Hazine ve Maliye Bakanlığına yazılan yazının iptaline, döviz bürosu işletme ruhsatına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda; işletme ruhsatı verilmesinin özel şartlara bağlı olduğundan ruhsatın ayrı olarak haczi ve satımının yasal olarak mümkün olmadığını belirterek İcra Müdürlüğü işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlu şirkete ait yetkili müessese ruhsatının borçlu şirkete mahsus, ondan ayrı olarak devrinin ve ekonomik değerinin olmadığı tek başına devrinin mümkün olmaması sebebiyle borçlu şirketten ayrı olarak haczedilemeyeceği belirtilerek şikayetin kabulüne, icra müdürlüğünce borçlu şirkete ait döviz bürosu işletme ruhsatına konulan haczin kaldırılmasına, haczin kaldırıldığına ilişkin ilgili kuruluşa icra müdürlüğünce müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Alacaklı istinaf başvurusunda; ruhsatın ekonomik bir değeri olup devrinin kabil olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının İİK'nın 94. madde hükmüne aykırı olup kaldırılması gerektiğini beyanla istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yetkili müessese izin belgesinin tebliğde belirlenen şartlara haiz olan ve yapılan incelemede durumları uygun görülen şirketlere münhasıran düzenlenen bir belge olduğu, yetkili müesseseden ayrı ya da tek başına devrinin mümkün olmadığı ve yetkili müesseseden ayrı olarak bir ekonomik değere sahip olmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Alacaklı, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur

C.Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk İİK'nın 85. maddes, 30.01.2018 tarih 30317 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Türk Parasının Kıymetini Koruma hakkında 32 sayılı karara ilişkin 2018-32/45 sayılı tebliğin 9. maddesinin 3. fıkrası ve 14. maddesinin 2. fıkrası

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup alacaklı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,