Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/11014 K.2022/13705

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçi borçlu ... Turz. Otel Oto Kir. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz isteminin incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Şikayetçi ...'nın temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayet tarihi itibari ile uygulanan İİK'nın 134. maddesinin 2. fıkrasında; "İhalenin feshini, Borçlar Kanununun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere, yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerin" isteyebileceği hususu düzenlendikten sonra, aynı fıkrada ayrıca "...talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; şikayetçilerden ...'nın rehnin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız takipte borçlu sıfatının olmadığı, satış isteyen alacaklı, ihalede pey süren kişi de olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda; şikayetçi ...'nın ihale konusu taşınıra yönelik ihale hakkında şikayette aktif husumet ehliyeti bulunmadığından şikayetin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi yerinde olmakla birlikte, şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tüm şikayetçiler yönünden ihale bedeli üzerinden para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.