Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/11348 K.2023/4323

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı/alacaklının iflas müdürlüğü işlemini şikayet ile icra mahkemesine başvurduğu, yerel mahkemece şikayetin reddine karar verildiği, işbu karara karşı davacı/alacaklı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine 6763 Sayılı Yasanın 4. maddesiyle Değişik İİK'nın 364/1. maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verildiği,

kararın davacı/alacaklı vekilince temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 05.09.2022 tarihli ek kararı ile “Davacı (Alacaklı) ... ve Kredi Bankası A.Ş. vekilinin Dairemizin 09.06.2022 tarih 2022/1002 Esas 2022/1472 Esas sayılı kararına yönelik temyiz dilekçesinin İİK'nın 363 ve HMK 346/1 md. gereğince reddine” karar verildiği, bu kez davacı/alacaklı vekilince, kararın kesin olmadığından bahisle ek kararın kaldırılarak temyiz dilekçesi doğrultusunda kararın bozulması isteminde bulunulduğu görülmektedir.

1-26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile de 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren de yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.

Somut olayda, davacı/alacaklı vekilince müflis şirketler hakkında verilen faaliyet izni gereğince müflis şirketler yetkilisi İlhan Adiloğlu tarafından iflas sürecinde harcama taleplerinin iflas müdürlüğünce kabul edilerek müflis şirket hesabından 15.10.2019 ve 13.11.2019 tarihlerinde toplam 398.595,79 TL ödeme yapıldığını, yapılan tüm bu ödemelerin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle Ankara İflas Müdürlüğünün 2018/23 İflas sayılı dosyasından 15.10.2019 ve 13.11.2019 tarihinde yapılan ödemelere ilişkin işlemin iptalinin talep edildiği, uyuşmazlık konusu değerin yukarıda belirtilen kesinlik sınırının üzerinde olduğu ve uyuşmazlık konusu İİK'nın 363/1. maddesinde sayılmadığından konu itibariyle de kesin kararlardan olmadığından kararın temyizi kabil olduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 05.09.2022 tarih ve 2022/1002 E., 2022/1472 K. sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verilerek, asıl kararın temyiz incelemesine geçildi:

2-Davacı/alacaklı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;