Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/12692 K.2023/5168

Taraflar arasındaki meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulü ile şikayetçi borçluya ait haczedilen taşınmazın 190.000 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, 190.000 TL'nin borçluya, bakiye kalan satış bedelinin hak sahiplerine ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu vekili şikayet dilekçesinde; davalı alacaklı tarafından başlatılan alacak ilamına dayalı takipte haczedilen Kayseri İli, Melikgazi İlçesi, Keykubat Mahallesi, 2415 ada 12 parselde kayıtlı 29 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu, taşınmazın değerinin takip konusu alacaktan fazla olduğunu, bu suretle aşkın haczin söz konusu olduğunu ileri sürerek taşınmazı üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; haczedilen taşınmazın şikayetçi borçlunun haline münasip meskeni olmadığını, aşkın haczin söz konusu olmadığını savunarak şikayetin reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi borçlu hakkında ekonomik ve sosyal durum araştırması yapıldığı, mahallinde talimat ile keşif icra edilerek dosyaya sunulan 08.02.2021 tarihli bilirkişi raporu ve 28.01.2022 tarihli ek rapora göre; hacze konu taşınmazın değerinin 250.000 TL olduğu, şikayetçi ve ailesinin ikamet edebileceği haline münasip ev değerinin ise satış masrafları ile birlikte 190.000 TL olduğuna dair kanaat bildirildiği,

bilirkişi rapor ve ek raporunun kanunda belirtilen kriterlere uygun olduğu gerekçesi ile meskeniyet şikayetinin kısmen kabulü ile şikayetçiye ait Kayseri İli, Melikgazi İlçesi, Keykubat Mahallesi, 2415 ada 12 parselde kayıtlı 7. Kat 29 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın 190.000 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, 190.000 TL'nin borçluya, bakiye kalan satış bedelinin hak sahiplerine ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu ve davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; taşınmazın değerinin yüksek belirlendiğini, bu değere nasıl ulaşıldığının raporda belirtilmediğini, rapora itirazlarının dikkate alınmadığını, taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu, mahkemece belirlenen miktara haline münasip mesken alınamayacağını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı alacaklı istinaf dilekçesinde; bilirkişilerce düzenlenen ek raporla değer artışı yapılmış ise de hacze konu taşınmazın güncel değerinin düşük belirlendiğini, yeniden ek rapor aldırılması talebinin dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı alacaklı tarafından şikayetçi borçlu ve dava dışı borçlular hakkında ilamlı takibe geçildiği, takibin kesinleşmesi üzerine şikayete konu taşınmazın tapu kaydına 16.09.2020 tarihinde haciz şerhi işlendiği, buna ilişkin 103 Davetiyesinin 11.10.2020 tarihinde tebliği üzerine 12.10.2020 tarihinde açılan davanın İİK’nın 16/1. maddesi gereğince yasal sürede olduğu, 08.02.2021 tarihli raporda şikayete konu taşınmazın değerinin 250.000 TL olduğu,

usulüne uygun olarak yapılan mütevazı semt araştırması sonucu şikayetçi borçlunun haline münasip evin en az 180.000 TL'ye alınabileceğinin mümkün olduğunun bildirildiği, 28.01.2022 tarihinde ek raporun düzenlendiği, raporda yalnız şikayetçi borçlunun haline münasip ev bedelinin tapu harç ve masraflarıyla birlikte en az 190.000 TL'ye alınmasının mümkün olduğunun bildirildiği, davalı alacaklının bilirkişi raporuna karşı süresinde sunduğu beyan dilekçesinde;

rapordaki görüşe katıldıklarını, dava konusu taşınmazın şikayetçinin haline münasip meskeni olmadığından davanın reddine karar verilmesini talep ettiği, taşınmazların değerine ilişkin herhangi bir itirazda bulunulmadığı, hükme esas alınan raporda şikayet konusu taşınmazın konumu ve niteliklerinin detaylı olarak belirtildiği, fotoğraflar da eklenerek taşınmazın değerinin denetime ve hüküm kurmaya elverişli olarak tespit edildiği, yine mütevazı semt araştırmasının usulünce yapıldığı, şikayetçi borçlunun eşi ve iki çocuğuyla birlikte yaşayabileceği haline münasip evin değerinin belirlendiği,

her ne kadar şikayete konu taşınmazın ve şikayetçi borçlunun haline münasip ev değerinin dava tarihi olan 12.10.2020 tarihi itibariyle belirlenmesi gerekirken keşif tarihi olan 08.01.2021 tarihi itibariyle değerleri tespit edilmiş ve bu yönden şikayetçi borçlu istinaf talebinde bulunmuşsa da bu hususun şikayetçi borçlunun lehine olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın değerinin yüksek belirlendiğini, bu değere nasıl ulaşıldığının raporda belirtilmediğini, rapora itirazlarının dikkate alınmadığını, taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu, mahkemece belirlenen miktara haline münasip mesken alınamayacağını ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 16. ve 82/1-12 maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 269,85 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,