Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/4530 K.2022/11922

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular ve alacaklılardan ..., ..., ... ve ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlamlı icra takibinde borçluların icra mahkemesine başvurusunda; takip konusu ilamda yazılı alacak tutarından müvekkillerinin miras hisseleri oranında sorumlu olduklarını, borcun tamamından sorumlu olacak şekilde düzenlenen icra emrinin ve muhtıranın iptalini talep ettikleri, mahkemece;

icra emrinin iptali talebinin reddi ile Müdürlük dosyasında 14.02.2019 tarihli dosya kapak hesabının iptali talebinin kabulüne, borçlular ..., ..., ..., ..., ..., ... , ... , ... yönünden 14/02/2019 hesap tarihi itibariyle takip miktarının 43.619,17 TL, harç miktarının 3.969,34 TL, başvurma harcının 29,20 TL, toplam faizin 9.225,72 TL, vekalet ücretinin 5.148,11 TL, masrafın 220,00 TL, toplam bakiye borcun 62.211,54 TL olarak tespiti ile tespit edilen miktarlar yönünden yeniden kapak hesabı düzenlenmesine karar verildiği, davacılar ve bir kısım davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

1-Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Alacaklılardan ..., ..., ... ve ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Hükmün Kapsamı başlıklı 297/2. maddesinde ''Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' denilmektedir.

Yine ilamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek icra dairesi ve gerekse sınırlı yetkili İcra Mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. -1997/776 K.; 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 E.-2006/85 K.; 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 E.- 2008/453 K. sayılı ilamları)

Somut olayda; bir kısım davacılar (muhtıra tebliğ edilen) yönüyle kesinleşen takibe dayanak Gölcük 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.11.2015 tarih ve 2015/132E- 244K sayılı ilamında; 139.299,08TL’nin ıslah tarihi olan 23.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak miras hisseleri oranında davacılara verilmesine şeklinde hüküm kurulduğu görülmüştür.

Yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve Yargıtayın süreklilik kazanan içtihatları nazara alındığında; takip konusu ilamın hüküm bölümünde alacağın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verildiği görülmekle hüküm ancak davalıların hükmedilen alacak kalemlerinden müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilerek infaz olunabilir.

Bu halde, mahkemece, bir kısım borçluların icra emrine yönelik şikayetlerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yok ise de, kendilerine muhtıra gönderilen borçlular ..., ... ve ...’ye gönderilen muhtıraya yönelik şikayetin değerlendirilmesinde; kesinleşmiş olan Gölcük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 25.11.2015 tarih ve 2015/132 E- 244 K sayılı ilamının hüküm kısmı dikkate alınarak tanzim edilen, 14.02.2019 tarihi itibariyle dosya hesabının yapıldığı 15.10.2019 tarihli bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli olduğundan, bu rapora göre karar verilmesi gerekirken; ilam hükmü yorumlanarak, takibe dayanak ilamdaki alacak miktarını miras hisselerine göre hesaplayan 19.03.2021 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Öte yandan; sadece şikayetçi borçlular yönüyle hüküm kurulması gerekirken, şikayete konu muhtıra adı geçen ancak iş bu muhtıraya karşı şikayet yoluna başvurmayan diğer borçlular yönüyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.