Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/5390 K.2022/9488

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı üçüncü kişi, yemek üretimi ve restaurant sektöründe faaliyet gösterdiğini, haczin yapıldığı taşınmazın 01.12.2016 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile borçluya kiraya verildiğini, borçlunun ... yerinde galerici olarak faaliyet gösterdiğini, mahcuzların yemek üretiminde kullanılan menkuller olduğunu ve mülkiyetinin 3.kişiye ait olduğunu belirterek davanın kabulünü istemiştir.

Davalı alacaklı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı borçlunun haciz mahallinde hazır bulunduğu, haciz mahallindeki malların ... Yemekçilik Şirketine ait olduğunu bildirdiği, hacizli malların binanın depo olarak kullanılan bölümünde olduğu; hacizli malların davacı 3. Kişi tarafından sunulan faturalardaki model ve marka gibi ayırt edici özelliklerle uyuştuğu; bilirkişi raporuna göre borçlunun muhasebe kayıtları ve demirbaş listelerinde hacizli malların bulunmadığı,dolayısıyla davacı 3. Kişinin karinenin aksini ve malların kendisine ait olduğunu ispatladığı gerekçesi ile davanın kabulüne, hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş, karara karşı davalı alacaklı istinaf yoluna başvurmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, davacı 3. kişi tarafından ibraz edilen faturalardaki model ve marka gibi ayırt edici özellikler ile mahcuz malların uyuştuğu, aynı zamanda bu menkullerin davalı borçlunun muhasebe kayıtları ve demirbaş listelerinde mevcut olmadığı, davalı borçlu ile 3. kişinin faaliyet alanlarının birbirinden ayrı olması da nazara alındığında mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen kararda usul ve yasaya aykırı yön bulunmadığı ancak dava kabul edilmesine rağmen maktu red harcının alınması gerektiğine ilişkin kararın yerinde olmadığı gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçlunun huzurunda yapılmış olup İİK'nın 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksinin davacı 3. kişi tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. Davacı 3.kişi, haczin yapıldığı taşınmazı 1.12.2016 tarihli adi yazılı kira sözleşmesi ile borçluya kiraladığını,

hacze konu menkullerin de depo olarak borçlunun işyerine emaneten bırakıldığını iddia etmiş, delil olarak ticaret sicil kayıtları, faturalar, ticari defter ve adi yazılı kira sözlemesine dayanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda mahcuzların yeterince ayırt edici özellik taşımaması nedeni ile görsel ve ikinci el mukayesesi ile 3.kişinin defterinde kayıtlı olduğunun belirlenmesi karşısında hacze konu mahcuzların davacının delil olarak dayandığı faturalarla net olarak uyumlu olduğunu söylenemediği,

ayırt edici özelliği bulunmayan faturaların istihkak davalarında güçlü delil teşkil etmeyeceği kaldı ki davacı 3.kişi şirketin tek ortağının borçlunun babası olduğu,ayrıca borçlunun faaliyet alanı farklı olmasına ve davacı tarafından dava konusu mahcuzların borçluya emaneten bırakıldığı iddia edilmesine rağmen alacaklının delil olarak dayandığı internet çıktılarında borçlunun "...

Yemek Sarayi Menüsü ve fiyat listesi" paylaşımlarının bulunduğu, yine yemek üretime ilişkin pizza fırını vd ürünlerin internet üzerinden satışına dair ilanlar verdiği anlaşılmakla borçlu ile 3.kişi arasında danışıklı işlemler yapıldığı, davacı 3.kişinin karinenin aksini ispatlayamadığı anlaşılmıştır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.