Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/8829 K.2023/1845

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayeti nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulü ile taşınmazın 138.000,00 TL den az olmamak üzere satışına karar verilmiştir.

Kararın davacı borçlu vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı borçlu ve davalı alacaklı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı borçlu vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlu vekili dava dilekçesinde, haciz konulan evin müvekkilinin haline münasip evi olduğunu belirterek haczedilmezlik şikayetlerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın iddialarının gerçekleri yansıtmadığını, davacının amacının haksız ve kötü niyetli olarak müvekkilinin mağduriyetine sebep olmak olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunun dosya kapsamına göre kanaat verici yeterlilikte olduğu kabul edilerek taşınmazın davacının haline münasip mesken alabileceği 138.000,00 TL'den az olmamak üzere satılmasına bakiye şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu ve davalı alacaklı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı borçlu vekilince; karara dayanak olan bilirkişi raporunda dava konusu yerin 370.000,00 TL olarak tespitine ilişkin değerlendirmenin abartılı olduğunu, bu evin piyasa değeri 250.000,00 - 300.000,00 TL aralığında olduğunu, bu köyde bu nitelikteki bir evin bu fiyattan alınıp satılabiliceğini, eski hali ile bu mahallenin bir köy olduğunu, bu nedenle belirlenen 371.223,20 TL'lik rakamın gerçeği yansıtmadığını, haline münasip ev değeri olarak belirlenen 138.000,00 TL ile tavuk kümesi dahi alınamayacağını, bilirkişi raporunun ekonomik ve bilimsel verilere uygun olmadığını belirterek istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve şikayetin tümden kabulü talep edilmiştir.

Davalı alacaklı vekili katılma yoluyla istinafında, davacı borçlunun zaten ikamet ettiği bir evi bulunduğunu, bu nedenle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın hatalı olduğunu belirterek istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu vekilince, istinaf dilekçesi içeriğindeki iddialarını tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İİK' nın 82/12 ve devamı maddeleri

3.Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,