Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/9002 K.2023/1990

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile şikayete konu taşınmazın 200.000 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, bu bedelin şikayetçi borçluya artanının alacaklıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi borçlu şikayet dilekçesinde; ... İli, ... İlçesi ... Mahallesi, 5819 Ada, 12 Parsel, 5 nolu bağımsız bölümde kayıtlı bulunan taşınmazın tapu kaydına, haciz konulduğunu, haczi 21.08.2020 tarihinde öğrendiğini, taşınmazın haline münasip evi olduğunu belirterek taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet edilen alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetçinin Türkiye’de yaşamadığını, yazları en çok bir ay tatil amacıyla ülkeye geldiğini, taşınmazı yazlık olarak kullandığını, davacının İsviçre’de birden fazla taşınmazı bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetin kabulü ile ... 7. İcra Müdürlüğünün 2019/12206 Esas sayılı takip dosyasından haciz konulan ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 5819 Ada 12 parselde kayıtlı 5 no'lu bağımsız bölüm sayılı taşınmazın davacının haline münasip ev alması için gerekli olan 200.000 TL'den aşağı olmamak üzere satılmasına, satıştan elde edilecek tutardan 200.000 TL'nin haline münasip ev alması için davacı borçluya, kalanının ise alacaklıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan raporun yerinde olmadığını, raporda taşınmazın haline münasip olup olmadığı hususunda açık bir değerlendirme yapılmadığını, haline münasip ev tespiti yapılırken yalnızca aile üye sayısının dikkate alındığını, aylık gelirine, sosyal durumuna göre değerlendirme yapılmadığını, İsviçre’de ikamet ettiğini ve aylık 7.500-8.000 TL gelir ile hayatını sürdürdüğünü, haline münasip ev olarak gösterilen mahallelere kendisi ve eşinin sosyo-kültürel yapısı dikkate alındığında uyum sağlayamayacağını, taşınmazın haline münasip ev olduğunu, kabul edilmemesi halinde dava konusu taşınmaza yakın çevrede haline münasip ev için yeniden değerlendirme yapılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi ile eşinden oluşan iki kişilik aile için ... İli, ... İlçesi, ... ve ...

Mahalleleri gibi daha mütevazi semtlerindeki ev değerleri esas alınarak 2+1 100 m² civarı haline uygun ev değerinin 200.000 TL olarak belirlenmesinin hukuka uygun olduğu, şikayetçinin ve eşinin yurt dışında yaşamış olması, şikayet konusu taşınmazın Lara ... mahallesinde bulunmasının, şikayetçi ve eşinin aynı bölgede yaşamasını gerektirmeyeceği, şikayete konu 5 nolu bağımsız bölümün 200.000 TL'den az olmamak üzere satışına karar verilmesi ve haczin kaldırılmamış oluşu dikkate alındığında şikayet kısmen kabul edilmiş olmasına rağmen tamamen kabul edilmiş gibi karar verilmesinin hukuka aykırı olmasına rağmen bu yönden istinafa başvurmadığı,

bu nedenle bu hususta resen karara müdahale edilmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesi içeriğini tekrar ederek, dava devam ederken dava konusu taşınmazın 1/2’sinin satıldığını ve hesabına 200.000 TL’nin yatırıldığını, bu bedelle taşınmaz satın alınmasının mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık konusu, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 16., 17., 18. ve 82/1-12. maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Hacizli 1/2 hisse değeri 280.000 TL, hale uygun ev değeri 200.000 TL'dir.

3.Temyizen incelenen karar, satış bedelinden borçluya, haline münasip ev alması için verilen miktar düşüldükten sonra geriye kalanın hak sahiplerine ödeneceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,