KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2022/915 E., 2022/2573 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2022
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait örnek 13 ilamsız takipte, kira sözleşmesindeki kefillerin süresinde icra müdürlüğüne sundukları dilekçelerle borca itiraz ettikleri, alacaklının itirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, taşınmazın tahliyesine, kefillerin itirazının kaldırılması talebinin reddine, alacaklının asıl alacağın % 20’si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verildiği, karara karşı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.
İİK'nun 269/d maddesi delaletiyle uygulanması gereken aynı Kanun’un 68/son maddesinin ilk cümlesinde; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir..." hükmüne yer verilmiştir.
Mahkemece tazminata hükmedilmesi yerinde ise de; takip talebinde kefillerin sorumluluğunun 100.000,00TL ile sınırlı olarak talep edildiği gözönüne alınarak tazminatın 100.000,00TL üzerinden hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde takip konusu asıl alacak miktarı olan 189.400,00 TL üzerinden verilmesi isabetsizdir. Bu suretle, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2022/915, K. 2022/2573, 1 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama