KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2022/9951 E., 2023/4644 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2023
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi
Karar Metni
822 kelime·4 dk okuma·12 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması ve tazminat talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir.
Kararın davacı alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı alacaklı vekili dava dilekçesinde; yapılan takibe karşı davalının itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu söyleyerek davalının itirazının kaldırılmasına, davalı aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı borçlu vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk derece mahkemesince; davanın reddine ve asıl alacağın %20 si nispetinde tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı alacaklı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı alacaklı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece verilen karara karşı davacı alacaklı vekili tarafından sunulan istinaf dilekçesi ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme neticesinde; incelenen icra dosyası fotokopisi ve tüm dosya kapsamına göre;
davacı vekili tarafından davalı aleyhine İstanbul 13. Aile Mahkemesinin 2019/981 esas sayılı dosyasında verilen 27.12.2019 tarihli ara karara dayanılarak takip alacaklısı ve müşterek çocuklar için hükmedilen tedbir nafakası alacağının tahsili için 30.12.2019 tarihli ilamsız takip başlatıldığını, borçlunun itirazı üzerine İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 2020/77 esas sayılı dosyasında verilen 11.03.2020 tarihli karar ile itirazın kaldırılmasına karar verildiğini,
İstanbul 13. Aile Mahkemesinin 2019/981 esas sayılı dosyasından verdiği 06.03.2020 tarihli ara karar ile takip alacaklısı ve müşterek çocuklar için hükmedilen tedbir nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere yarı oranında indirdiğini, alacaklı vekilinin talep açarak aile mahkemesinin 06.03.2020 tarihli ara kararı dikkate alınarak borçluya ödeme emri gönderilmesini istediği,
icra dosyasında davaya konu 2.kez düzenlenen örnek 7 nolu ödeme emrinin incelenmesinde aile mahkemesinin 06.03.2020 tarihli ara kararından bahsedilerek ağustos, eylül, ekim, kasım, aralık 2019 yıllarına ait açıklamasıyla 100.000,00 TL birikmiş nafaka alacağı , 1.967,66 TL işlemiş faiz alacağının talep edildiğini, ödeme emrinin 24/12/2020 tarihinde borçlu vekiline tebliğ edildiğini, borçlu vekilinin 31.12.2020 tarihinde borca itiraz ettiği, itirazın kaldırılması için alacaklı tarafın dava açtığı görülmüş olup, taraflar arasında düzenlenen protokole göre 2020 haziran ayı (dahil) nafaka borcunun ödendiğini,
alacaklı tarafın bu konuda icra dosyasına haricen tahsil bildiriminde bulunduğunu, itirazın kaldırılması davasına konu ödeme emrinin birikmiş nafaka alacağına ilişkin olduğunu, davacı-takip alacaklısı tarafın icra dosyasında talep üzerine düzenlenen 14/05/2020 tarihli ödeme emrine davalı-takip borçlusunun itiraz etmesi üzerine itirazın kaldırılmasının istendiğini,
davanın konusunun 14.05.2020 tarihli ödeme emrine yönelik itirazın kaldırılması davası olması ve itirazın kaldırılması davasına konu ödeme emrinde istenilen 2019 yılı 8,9,10,11 ve 12.aylara ait toplam 5 aylık birikmiş nafaka alacağı taraflar arasında ihtilaf konusu olmayan ve taraflar arasında düzenlenen protokole göre ödendiğini, her ne kadar davacı taraf istinaf dilekçesinde ve dava dilekçesinde 2020 yılı Eylül ayı nafaka bedelinin ödenmediği,
rapora göre de müvekkilinin birikmiş nafaka alacağının bulunduğu ileri sürülmüş ise de davacı tarafın birikmiş nafaka alacağı olup olmadığını, 2020 Eylül ayı nafaka bedelinin ödenip ödenmediği hususu bu davanın konusu olmayıp, davanın konusu 2019 yılı 5 aylık birikmiş nafaka alacağı ile ilgili düzenlenen ödeme emrine yönelik itirazın kaldırılması davası olduğundan ve davaya konu ödeme emri ile talep edilen tüm nafaka borçları ödendiğinden kararın yasaya uygun olduğu anlaşılmakla istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı alacaklı vekili istinaf dilekçesini tekrarlayarak, istinaf kararına karşı yasal süresi dahilinde temyiz kanun yoluna başvurduklarını belirtmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, itirazın kaldırılması ve tazminata hükmedilmesi talebine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk İcra İflas Kanunu 68. madde.
3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Alacaklı vekilinin 23.06.2023 tarihli icra dosyasında bulunan dilekçesinde Haziran 2020 ayı da dahil olmak üzere nafaka alacaklarından vazgeçildiğini, bu beyanın da takibe konu nafaka borçlarını kapsadığı anlaşılmış olmakla; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,
Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2022/9951, K. 2023/4644, 6 Temmuz 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama