Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/2070 K.2023/2499

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aralık Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.12.2012 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2.Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli kararı ile, sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının TCK’nun 51/1 inci maddesi uyarınca ertelenmesine, karar verilmiştir.

3.Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2014 tarihli kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından

temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.05.2017 tarihli ve 2016/1957 Esas, 2017/6211 Karar sayılı kararı ile "...Dosya içerisinde Aralık İcra Müdürlüğünün sanığın, katılanın taşınmazına tecavüzüne yönelik eyleminden dolayı Aralık Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/54 E. 2007/128 K. sayılı kararı ile verilen el atmanın önlenmesi kararında, ilişkin tecavüzün menine dair tasdiksiz infaz tutanağı fotokopisi bulunmakla,

yukarıda belirtilen icra dosyası getirtilerek el atmanın önlenmesine yönelik mahkeme kararının infaz edilip edilmediği kesin biçimde saptanıp icra müdürlüğünce infaz edilmediğinin anlaşılması durumunda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 290. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı ve İcra İflas Kanunu'nun 342 ve 346. maddesi uyarınca İcra Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin,14.11.2017 tarihli kararı ile, iddia olunan eylemin, İİK'nun 342 inci maddesi yollamasıyla TCK'nun 290/1 inci maddesi kapsamında kaldığından bahisle 5271 sayılı CMK’nun 3, 4 ve 5 inci maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Aralık İcra Ceza Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir. 5.Aralık İcra Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli kararı, sanık hakkında İİK'nun 342 inci maddesi delaletiyle 5237 sayılı yasanın 290/1 inci maddesi gereğince; neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, müşteki ile komşu oldukları, çok eskiden beri aralarında bulunan arazinin boş olduğu, hiç kimsenin tapulu malı olmadığı, bahse konu yolun kadastro sırasında yolun bir kısmının kendi tapusu içerisine, bir kısmının da müştekinin tapusuna eklendiği, bahse konu yerin yıllardan beri kullanıldığı, kendisi traktörle gittiğinde müştekinin kendisine müdahale ettiği, aralarında kavga olmadığı, yersiz ve haksız olarak kendisinin şikayet edildiği, kararın da haksız yere verildiği, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın mülkiyeti müştekiye ait Aralık İlçesi Aras Mahallesi, 94 ada 267 parsel sayılı taşınmazı yol olarak kullandığı, taşınmaza müdahale edilmesi sebebiyle açılan davada Aralık Sulh Hukuk Mahkemesi'nce 2007/54 Esas ve 2007/128 karar sayılı kararıyla sanık tarafından yapılan müdahalenin men'ine karar verildiği, verilen kararın Aralık İcra Müdürlüğü'nün 2008/218 esas sayılı dosyası ile icra edilmesine rağmen sanık tarafından taşınmaz üzerindeki müdahaleye devam edildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. TCK'nun 290 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "Resmen Teslim Olunan Taşınmaza Elkonulması" suçu, taşınmazın hak sahibine mahkeme hükmü gereğince resmi olarak yapılacak teslimden sonra haklı bir sebep olmaksızın aynı taşınmaza hakkında mahkeme hükmü infaz edilen fail tarafından tekrar elkonulması suretiyle oluşacaktır.

2.Somut olayda; sanığın, müşteki adına kayıtlı Aralık İlçesi Aras Mahallesi, 94 ada 267 parsel sayılı taşınmazına tecavüzüne yönelik eyleminden dolayı Aralık Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/54 Esas, 2007/128 Karar sayılı kararı ile el atmanın önlenmesine dair karar verildiği, Aralık İcra Müdürlüğü'nün 2008/128 Esas sayılı icra dosyasındaki 02.07.2018 tarihli infaz tutanağı içeriğine göre, fen bilirkişisinin sınırlarını belirlediği Aralık İlçesi Aras Mahallesi'nde kain 267 parsel sayılı taşınmaza müdahale edilen 109,00 metrekarelik alanın sınırlarının kireç dökülmek suretiyle belirlendiği ve sanığın kendisine ait

olduğunu belirttiği taşların kaldırıldığı ve taşınmazın müştekiye teslim edildiği, şikayetçinin taşınmazına

el koymanın önlenmesine dair verilen mahkeme kararının Aralık İcra Müdürlüğü'nün 2008/128 esas sayılı dosyasındaki infaz tutanağı ile infaz edilerek müştekiye teslim edilen taşınmaza, sanığın yeniden el koyduğu anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmuş olup, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3.Sanığın, müşteki ile komşu oldukları, çok eskiden beri aralarında bulunan arazinin boş olduğu, hiç kimsenin tapulu malı olmadığı, bahse konu yolun kadastro sırasında yolun bir kısmının kendi tapusu içerisine, bir kısmının da müştekinin tapusuna eklendiği, bahse konu yerin yıllardan beri kullanıldığı, kendisi traktörle gittiğinde müştekinin kendisine müdahale ettiği, aralarında kavga olmadığı, yersiz ve haksız olarak kendisinin şikayet edildiği, kararın da haksız yere verildiği, kararın bozulması gerektiğine ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, atılı suçun unsurlarının oluştuğu ve eylemin sübut bulduğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aralık İcra Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/1 Esas, 2018/2 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,