Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/395 K.2023/6992

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, aleyhine başlatılan takipte satışa konu taşınmazı üzerindeki haciz sonrası ilk olarak 03.08.2018 tarihinde meskeniyet şikayetinde bulunduğu, ilgili icra mahkemesince meskeniyete ilişkin olarak belirlenen ilk bedelin 19.11.2019 tarihine (karar tarihi) ait olduğu görülmektedir.

Alacaklı, yeniden aynı taşınmaz üzerinden yapılan kıymet takdiri ile yeni bir bedel belirlendiği iddiasıyla meskeniyet şikayetinin tekrar değerlendirilmesi ve haline münasip ev değerinin ise yeni belirlenen bedel üzerinden tespiti istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; davanın reddine karar verildiği, borçlunun anılan karara yönelik olarak istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine hükmedildiği, anılan karara yönelik olarak borçlunun temyiz talebinde bulunduğu görülmektedir.

İcra mahkemesi kararları, kural olarak maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmemekle birlikte, aynı takip dosyası nedeniyle, aynı taraflar arasında ve aynı konuda daha önce verilen icra mahkemesi kararları, kesinleşmek koşuluyla sonraki şikayet yönünden birbirlerine karşı kesin hüküm teşkil ederler.

HMK'nun 303/1 maddesi; “Bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir” hükmünü içermektedir.

Öte yandan, HMK'nun 114/1-i maddesi uyarınca kesin hüküm dava şartı olup, HMK'nun 115/2. maddesi, dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddedilmesini zorunlu kılmıştır.

Somut olayda, borçlunun, 03.08.2018 tarihinde, aynı takip dosyasında, şikayete konu aynı taşınmazının haczedilmesi üzerine meskeniyet şikayetinde bulunduğu, ...

4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 19.11.2019 tarih ve 2018/574 E. ve 2019/841 K. sayılı kararı ile ‘..Sübut bulan davanın kabulü ile 01.07.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre İ.İ.K.’nun 82/1-12,3 maddesine göre dava konusu taşınmazın davacının/borçlunun haline münasip ev değeri olan 380.000,00 TL’den aşağı olmamak kaydıyla satışının yapılmasına, bu miktarın haline münasip ev alabilmesi için davacıya/borçluya bırakılmasına, kalanın davalı/alacaklıya verilmesine..’ karar verildiği,

işbu kararın ise kesinleştiği dolayısı ile anılan ilk icra mahkemesi kararının, borçlunun talep konusu yeni şikayeti yönünden birbirlerine karşı kesin hüküm teşkil edeceği açıktır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, şikayetin bu gerekçe ile reddine karar verilmesinin yerinde olduğu dolayısı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle borçlunun istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekirken, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

...