Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/580 K.2023/3171

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müştekinin 09.01.2015 havale tarihli dilekçesi ile. Anteras 1000 ... İnş. Turz. Gıda Otom. Ürt. İml. Hayv. Elekt. Taah. Ltd. Şti. ile alacaklı banka arasında imzalanan kredi genel sözleşmesi ve taşıt rehni sözleşmeleri kapsamında yükümlülüklerini yerine getirmeyen Anteras 1000 ... İnş. Turz. Gıda Otom. Ürt. İml. Hayv. Elekt. Taah. Ltd.

Şti. hakkında Ankara 14. İcra Müdürlüğünün 2014/1034 Esas sayılı dosyası ile menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını, borçlunun adına tescilli ...plaka sayılı BMV 525d xdrive marka beyaz renkli 2013 model araca ilişkin Ankara 14. İcra Müdürlüğünün 2014/1034 Esas sayılı dosyasından düzenlenen bilirkişi raporunda araca önemli ölçüde zarar verildiğinin ve trafikte kullanılamaz hale getirildiğinin tespit edildiğini, borçlu şirket yetkilisi

sanığın kötü niyetli olarak alacaklıları zarara uğratmak maksadıyla rehinli araçları parçaladığını, borçlunun özensiz davranışları nedeniyle dosya borcunun karşılanamaz hale geldiğini, sanığın bu eylemi neticesinde İİK'nın 331 inci maddesinde belirlenen suçun tüm unsurları ile sabit olduğunu belirterek, sanığın alacaklısını zarara sokmak maksadıyla mevcudunu eksiltmek suçundan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun ( 2004 sayılı Kanun) 331 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması için dava açılmıştır. 2.Ankara 9. İcra Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli kararı ile, İİK'nın 349/6 ncı maddesi uyarınca şikayetçinin şikayet hakkının düşürülmesine, karar verilmiştir.

3.Ankara 9. İcra Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 16.09.2019 tarihli ve 2019/3658 Esas, 2019/12666 Karar sayılı kararı ile "...Mahkemece duruşmanın 11.09.2015 tarihine bırakılmasına karar verilmesine rağmen müşteki vekiline tebligat yapılmadan süresinden önce 11.06.2015 tarihinde duruşma yapılarak şikayetçinin gıyabında düşme kararı verildiği,

şikayetçiye İİK’nın 349/1 maddesi gereğince İİK’nun 349/6 maddesindeki şerhi içerir duruşma günü bildirir davetiye tebliğ edilmesi gerekirken, usulüne uygun olarak duruşma günü tebliğ edilmeden şikayetçi tarafın duruşmaya gelmediğinden bahisle İİK’nın 349/5 maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine dair yazılı şekilde karar verilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ankara 9. İcra Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararı ile ; sanık hakkında unsurları oluşmayan suçtan beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Müşteki vekilinin temyiz isteği, rehinli aracın özen yükümlülüğünün borçlu tarafından korunmak zorunda olduğu, aracın Ankara 14. İcra Müdürlüğü'nün 2014/1034 Esas sayılı dosyasından yapılan kıymet takdirinde, ...plakalı ,2013 model BMW Marka 525 D Xdrive tipli aracın; sağ ve sol farları, ön tamponu, ön tampon ızgarası, motoru, şanzımanı, güç aktarma oranları, marş motoru gibi kısacası hiç bir şeyi bulunmadığının açık bir şekilde belirtildiği, sonuç itibariyle bir kaza ile oluşabilecek aksaklıklar olmadığı, sanık tarafından bu eksikliklerin kendisi tarafından yapılmadığının iddia edildiği,

tamir edilmek üzere bıraktıkları yerde yapılmış olduğunun belirtilmesine rağmen bu konuda her hangi bir suç duyurusundan dosyada bahsedilmediği ve bu konuda da yerel mahkemece araştırma yapılmadığı, ilgili icra müdürlüğünde yapılan kıymet takdirinde de aracın parçalarının söküm işleminin itinalı şekilde ehil kişlerce yapıldığının belirtildiği, sanığın açık bir şekilde bu suçtan dolayı alacaklı bankaya zarar verdiğinin aşikar olduğu,

ayrıca sanığın duruşmalarda cezaevinde olduğunun tespit edilmiş olmasına rağmen hangi suçlardan kaynaklı olarak cezaevinde olduğunun araştırılmadığı ve tramerden alınan hasar kayıtlarına itibar edilerek beraat kararı verildiği, tramer kayıtlarında aracın parçalanmasına ilişkin kayıtlarda bu denli hasar kaydı bulunmadığı ve sanığın cezalandırılması gerektiğinden bahisle kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun ( 2004 sayılı Kanun) 331 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ve durduran bir nedenin de olmadığı, suç tarihi olan 29.09.2014 tarihinden itibaren inceleme

tarihine kadar sanık hakkında zamanaşımını kesen herhangi bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 29.09.2022 tarihinde inceleme sırasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 9. İcra Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli ve 2019/760 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararına yönelik müşteki vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki davanın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,