Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/6263 K.2024/3218

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza muhakemesinin amacının hukuken geçerli kanıtlarla hiç bir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olması ve temyiz kanun yolundaki hukuki denetimin maddi gerçeğin tespitinde muhakeme ve mantık kurallarına, bilimsel gerçeklik ve bulgulara uyulup uyulmadığını da kapsadığı gözetilerek yapılan incelemede,

İlk derece mahkemesince sanıkların mahkumiyetlerine dair karar verildiği, kararın istinaf edilmesi sonucu, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak, sanıkların beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bölge adliye mahkemesince, sanıkların cezalandırılabilmeleri için alacaklının sanıkların eyleminden dolayı zarar görmüş olmasının gerektiği, muvazalı borç nedeniyle mal varlığında kalan mevcudunun borcu karşılamaya yetmesi halinde alacaklıya zarar verme kastının bulunamayacağı, ayrıca suçun işlenmiş sayılabilmesi için müştekinin borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını ya da alacağını alamadığını ispat etmesi halinde suçun maddi unsurlarının oluşacağı, müştekinin sanık ... hakkında başlattığı icra dosyasında borçlunun adresinde haciz işlemine gidildiği halde alacaklı vekilinin talebi üzerine işleme son verildiği,

alacaklının alacağını tahsil etme anlamında gerekli çabayı göstermediği, müşteki vekili tarafından Kocaeli 4. İcra Müdürlüğünden aciz belgesi verilmesi talep edildiği halde borçlunun maaşlı olarak çalıştığı için ve ilgili dosyadan da maaşına haciz konulduğundan aciz belgesi talebinin reddine karar verildiği,

Körfez 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/119 E sayılı dosyasından da sanık ...'nin başlattığı icra takibi nedeniyle sanık ...'in maaşından yapılan kesintinin davacıya ödenmesine ve alacak ve ferilerinin ulaştığı miktarla sınırlı olarak tasarrufun iptaline karar verilerek alacaklı olan müştekinin sanıkların eylemlerinden bir zararının bulunmadığından bahisle, sanıkların beraatlerine dair karar verildiği anlaşılmış ise de;

Sanıkların üzerlerine atılı bulunan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

1-Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek, hakiki surette;

2-Gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

3-Asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksilterek” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olduğu,

Somut olayda, şikayete konu edilen Gebze 4. İcra Müdürlüğü'nün 2017/36057 Esas sayılı icra takip dosyasındaki alacağa yönelik alacaklı tarafından tasarrufun iptali amacıyla dava açıldığı, tasarrufun iptaline ilişkin Körfez 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/119 Esas ve 2019/65 Karar sayılı ilamında, dava konusu edilen takip dosyasındaki taraflar arasındaki akrabalık ilişkisinin İİK'nun 278/3. maddesi kapsamında mutlak olarak tasarrufun iptali nedeni olduğu gerekçesiyle, dava konusu tasarrufun iptaline dair karar verildiği ve kararın 06/11/2019 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla,

sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluştuğunun anlaşıldığı ve bu haliyle alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçunu işlediği sabit olan sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmesi yerinde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup,