Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/6736 K.2024/1275

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı ... Varlık Yönetim A.Ş. ile davacı/3. kişiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Asıl ve birleşen dosyada dava, üçüncü kişilerin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, asıl ve birleşen dosyada istihkak davasının kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar ile borçlular arasında organik bağ kurulamadığı, şirketlerin faaliyet alanlarının farklı olduğu, davacı şirketlerin borcun doğum tarihinden öne kurulduğu,

bir kısım mahcuz malların davacı şirketlerin envanterinde bulunduğu belirtilerek davalı alacaklının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile asıl ve birleşen davada istihkak davasının kabulü ile mahcuz mallar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiş karar davalı alacaklı ve davacı 3. kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 29.12.2022 tarih ve 2022/10507 Esas, 2022/14342 Karar sayılı ilamı ile yokluğunda alınan haciz kararlarından haberdar edilmeyen, 103 davet kağıdı tebliğ edilmeyen borçluların, istihkak iddiasına karşı tutumu belirlenmediğinden borçluların davalı sıfatı ile davaya katılmasının sağlanması için, davacı üçüncü kişiye süre ve imkan verilerek taraf teşkilinin sağlanması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma ilamına uyularak borçlunun davaya dahil edildiği, davacı şirketlerin takipten ve borcun doğumundan evvel kurulmuş olmalarına, borçlu şirket ve şahısların haciz adresi ile irtibatlarının kurulamamasına göre mülkiyet karinesi davacı-3. şahıslar lehine olup, karinenin aksinin kesin ve inandırıcı delillerler ile kanıtlanamadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı ve davacı 3. kişi tarafından temyiz edilmiştir. 1-Asıl Dava açısından;

Dava konusu haciz, 3. kişinin ticaret sicil adresinde yapılmakla birlikte haciz mahallinde ...-... yazılı tabela asılı olduğu, borçlular adına haciz ihbarnamesi, ... Endüstriyel...A.Ş. ... adına imza sirküsü, borçlu Harun ismi yazılı dekont, ... Grup olarak ödeme belgesi, ... Endüstriyel... A.Ş., ... Grup ...A.Ş. ve 3. kişinin isminin yazılı olduğu belgeler bulunmuştur. Ticaret sicil kayıtlarına göre davadışı ...

Grup ...A.Ş.’nin,16.8.2013 tarihinde haciz adresine taşındığı, 3. kişiler ile aynı adreste faaliyet gösterdiği belirlenebilmektedir. Davadışı ... Grup ...A.Ş.’nin12.8.2013 tarihinde ...’da şube açtığı, 30.12.2014 tarihinde şubeyi kapatma kararı aldığı, davadışı ... Endüstriyel ...A.Ş,’nin 2.9.2014 tarihinde ... Grup ..A.Ş. ile aynı adreste faaliyete başladığı, Davadışı ... Grup A.Ş. yönetim kurulu üyesi ...’in ... End..A.Ş. ortağı olduğu görülmüştür. Davadışı ... End... A.Ş.

17.10.2014 tarihinde farklı bir adrese taşınmış olup anılan adreste 21.3.2018 tarihinde yapılan haciz de, borçlu ... sorulduğunda borçlunun çalışan olduğu, biryere kadar gittiği ve geleceğinin beyan edildiği, haczin devamında borçlu ...’un haciz mahalline geldiği, haciz mahallinde görülen gaz semineri katılım sertifakasında borçlu ...’un isminin yer aldığı, termik şok fırın kabul tutanağının kenar ambleminde ... kaşesi olduğu, buna bağlı faturada ise borçlu ...’ın imzasının olduğu görülmüştür.

Ticaret sicil kayıtlarına göre, 3. kişi ile haciz adresinde birlikte faaliyet gösteren ... Grup şirketinin yönetim kurulu üyesi Mustafa Karaağaç olup anılan şahıs ile borçlular ... ve ... arasında yakın akrabalık bağı olduğu anlaşılmıştır. Vergi kayıtlarına göre, borçlunun faaliyetine devam etmediği, terkin edildiği de görülmekle, borçlu ile 3. kişi arasında muvazaanın varlığının kabulü gerekir.

O halde, davanın reddi yerine, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. 2-Birleşen dava açısından;

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01.01.2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01.01.2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01.01.2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na, 01.01.2023 tarihinden itibaren iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası'na,

01.01.2024 tarihinden itibaren de üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Somut olayda, birleşen dava konusu mahcuzların değeri 8.500 TL olduğuna göre Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.