Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2023/9662 K.2024/5958

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun teminat senedi iddiası ile icra mahkemesine başvurduğu,ilk derece mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına karşı borçlu tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine mahkemece 14.03.2023 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süre yönünden reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince,kısa kararda hükmün tüm unsurlarının açıklanmadığı istinaf yoluna başvuru süresinin tebliğden itibaren başlayacağı gerekçesi ile ilk derece mahkemesi ek kararının kaldırılarak istemin esası incelenerek esastan reddine karar verildiği,karara karşı borçlu tarafından temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 363/1.maddesine göre; istinaf yoluna başvuru süresi, tefhim veya tebliğden itibaren on gündür.

Somut olayda; ilk derece mahkemesince kararın borçluya 02.02.2023 tarihinde tefhim edildiği, borçlu tarafından süre tutum dilekçesi sunulmadığı,gerekçeli kararın tebliğinden sonra 13.03.2023 tarihinde gerekçeli istinaf dilekçesinin sunulduğu, buna göre istinaf isteminin yasal on günlük sürede olmadığı tespit edilmiştir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İİK'nın 365/3. maddesi gereğince ek karara ilişkin istinaf isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.