Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/4241 K.2024/9146

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun meskeniyet şikayetiyle icra hukuk mahkemesine başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince “Şikayetin kabulü ile Karabük İcra Müdürlüğünün 2020/2529 Esas sayılı takip dosyasına konu Karabük ili Safranbolu ilçe ... Mahallesi 687 ada 176 nolu parsel de kayıtlı D Blok Zemin kat 3 nolu bağımsız bölüm mesken nitelikli taşınmazın 1.3000.000,00 TL'den az olmamak üzere satılarak haline münasip ev alması için 1.300.000,00 TL'sinin davacıya verilmesine, kalanının hak sahiplerine ödenmesine, ..." karar verildiği, şikayetçi borçlu ile alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan raporda şikayetçi borçlunun sosyal ve ekonomik durum araştırmasının kolluk yerine bilirkişi tarafından yapıldığı, Dairemizin yerleşik içtihadı gereğince usulüne uygun sosyal ekonomik durum araştırması bulunmadığı görülmüştür.

O halde mahkemece; öncelikle borçlunun kanunen bakmakla yükümlü olduğu kişilerin kimler olduğu, bu kişiler adına kayıtlı taşınmaz bulunup bulunmadığı, geçimlerini nasıl temin ettikleri de belirlenerek borçlunun sosyal ve ekonomik durumunun usulünce saptanması, sonrasında bilirkişiden ek rapor alınarak, haciz tarihi itibariyle borçlunun Safranbolu ilçesinin daha mütevazi semtlerinde haline münasip alabileceği ev değerinin açık, net ve tek rakam olarak yukarıda değinilen ilke ve kurallar gözetilerek tespit edilmesi,

yine dava konusu hacizli taşınmazın değerinin haciz tarihi itibariyle belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; taşınmazın 1.300.000,00 TL'den az olmamak üzere satılarak haline münasip ev alması için 1.300.000,00 TL'nin borçluya, kalanın hak sahiplerine verilmesine karar verilmesine bir başka deyişle esasen şikayet kısmen kabul edilmiş olmasına rağmen kendisini vekille temsil ettiren alacaklı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderleri hakkında kabul-ret oranına göre hüküm kurulmaması da doğru görülmemiştir.