Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/4592 K.2024/9595

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 19.11.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Üye Dr....'in Karşı Oy Yazısı;

Şikâyetçi borçlu hacze konu taşınmazın meskeni olduğunu ileri sürerek 517 ada 14 parselde bulunan taşınmazına 24.03.2023 tarihinde konulan haczin kaldırılmasını talep etmiş olup haciz tarihinden sonra borçlunun taşınmazını satıp mülkiyetini devretmesi söz konusu değildir.

Borçlunun, haciz konulan taşınmazı haciz öncesinde 06.08.2018 tarihinde satın aldığı, sonrasında 01.07.2021 tarihinde ...’a sattığı, ...’ın 11.02.2012 tarihinde ... ...’a, ... ...’ın ise 17.03.2023 tarihinde şikâyetçi borçlu ...’a sattığı tapu kayıtlarından görülmektedir. Haciz sonrası borçlunun hacze konu taşınmazı tapuda hacizle yükümlü olarak satış yapmadığı gibi meskeniyet şikâyetinden feragat iradesi de bulunmamaktadır.

Şikâyetçi borçlu ...’nin takip tarihinden önce maliki olduğu 517 ada 14 nolu taşınmazını 01.07.2021 tarihinde ...’a satışı nedeniyle 23.01.2023 tarihinde alacaklı tarafından açılan tasarruf iptal davasının davanın görüldüğü sırada 17.03.2023 tarihinde tekrar borçlu ...’nin mülkiyetine geçmesi sonucu açılan davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile 20.04.2024 tarihinde karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Tasarruf iptal davası içeriğine göre borçlunun taşınmazı mesken olarak kullanma iradesinden vazgeçtiği söylenemez. Şikayetçinin daha önce mülkiyetinde bulunan taşınmazı satıp, sonrasında tekrar tapuda maliki olması bu taşınmazına konulan hacizler yönünden meskeniyet şikayetinde bulunmasına engel değildir.

Şikâyetin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken borçlunun meskeniyet ihtiyacından vazgeçmiş sayıldığı gerekçesi ile ret kararı verilmesi usulsüz olup Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılıp icra mahkemesi kararının bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluğun kararın onanması yönündeki görüşüne katılamıyorum.19.11.2024