Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/5381 K.2024/9258

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/3. Kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçinin ihalenin feshi istemiyle İcra Mahkemesine başvurduğu, Mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği; kararın şikayetçi vekili tarafından eski hale getirme talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Mahkemenin 28.07.2023 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin süreden reddine, eski hale iade talebinin reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Eski hale getirme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 95 inci ve devamındaki maddelerinde düzenlenmiştir. Elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hale getirme talebinde bulunabilir. Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hale getirme dışında, başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa, eski hale getirme talebinde bulunulamaz.

Eski hale getirme, işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmelidir. İlk derece ve istinaf yargılamalarında, en geç nihai karar verilinceye kadar eski hale getirme talebinde bulunmak mümkündür. Ancak, nihai karar bir tarafın yokluğunda verilmişse, tahkikat aşamasında kaçırılan süreler için kararın verilmesinden sonra da eski hale getirme talebinde bulunulabilir.

Aynı Kanun'un 97 nci maddesinde eski hale getirme dilekçesinde talebin dayandığı sebepler ile bunların delil veya emarelerinin gösterileceği belirlenmiş, 98 inci maddesinde ise, temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesi halinde ise eski hale getirmenin Yargıtay’dan talep edileceği öngörülmüştür.

Şikayetçinin eski hale getirme talepli temyiz dilekçesinde, Balıkesir 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 12.01.2016 tarih, 2015/339 Esas 2016/4 Karar sayılı kararın yokluğunda verildiğini, gerekçeli kararın tebliğ edildiği 01.02.2016 tarihinde yurt dışında olduğunu, Mahkemenin temyiz dilekçesinin süreden reddine yönelik ek kararının hatalı olduğunu ileri sürerek eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılacak temyiz incelemesi sonucunda ihalenin feshine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Balıkesir 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 12.01.2016 tarih, 2015/339 Esas 2016/4 Karar sayılı gerekçeli kararın tebliğ mazbatasının incelenmesinde; tebligatın Çiçekpınar Mah.

Karesi/Balıkesir adresine çıkarıldığı ve “ ... muhatabın geçici olarak şehre gittiğini beyan eden ... ... tebligatı almaktan imtina etmiştir. Tebligat Çiçekpınar muhtarı ... ...’e tebliğ edilerek 2 nolu form muhatabın kapısına yapıştırılmış komşusu ... imzadan imtina etmiştir.” şerhi ile TK’nin 21/1 maddesine göre tebliğ edildiği görülmekle birlikte şikayetçinin temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Emniyet Genel Müdürlüğü Göçmen Kaçakçılığıyla Mücadele ve Hudut Kapıları Daire Başkanlığınca verilmiş 25.07.2023 tarihli Yurda Giriş Çıkış Belgesi’nin incelenmesinde şikayetçinin, 26.12.2015 tarihinde yurt dışına çıkış yaptığı, 06.02.2016 tarihinde yurda girdiği, Mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ edildiği tarihte yurt dışında olduğu görülmüştür.

Bu durumda, şikayetçinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 95 inci ve devamı maddeleri uyarınca eski hale getirme isteminde bulunma koşullarının oluştuğu görülmekle eski hale getirme talebinin kabulü ile Balıkesir 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 28.07.2023 tarihli temyiz isteminin süreden reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonucunda;