Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2024/6714 K.2025/59

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Örnek 7 icra takibinde şikayetçi-borçluların itirazı ile duran takipte alacaklının itirazın iptali için dava açtığı ve aynı zamanda borçlular hakkında alınan ihtiyati haciz kararının aynı dosyadan uygulanarak borçluların mallarının haczedildiği, akabinde alacaklı vekilinin ihtiyati haciz talebinden vazgeçtiğini ve ihtiyati haciz kararı dolayısıyla takip borçlularının malvarlıkları üzerine işlenen tüm ihtiyati haciz şerhlerinin kaldırılmasını talep ettiği, icra müdürlüğünce haciz kaldırma talebinin alacağın tahsiline karine teşkil ettiği ve tahsil harcının yatırılması halinde belirtilen haczin kaldırılabileceğine dair karar verildiği,

borçluların iş bu kararı şikayet konusu yaptığı, icra mahkemesince; alacaklı vekilinin beyanının icra dosyası kapsamına göre haricen tahsile karine oluşturduğu, ancak ihtiyati hacizler henüz kesin hacze dönüşmediği için; takip safhasına ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 23. maddesi hükmüne göre müdürlük kararında belirtildiği şekilde %4,55 oranında değil, %2,27 oranı üzerinden tahsil harcı alınması gerektiğinden bahisle şikayetin kısmen kabulüne karar verilerek alınması gereken tahsil harcı oranının bu şekilde düzeltilmesine karar verildiği, bu karara karşı şikayet eden borçlular tarafından istinaf yoluna başvurulduğu,

Bölge Adliye Mahkemesince takip kesinleşmediği müddetçe ihtiyati haciz, icrai hacze dönüşmeyeceğinden ve dolayısıyla bu durumda ihtiyati haciz icra takip işlemi sayılamayacağından ihtiyaten haczedilen mahcuzlardaki haczin fekki nedeniyle tahsil harcının kesilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile icra mahkemesi kararın kaldırılarak şikayetin kabulüne karar verildiği, bu karara karşı Gelir İdaresi Başkanlığınca temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda esas takibe geçildiği, borçlulara ödeme emri tebliğ edildiği, borçlular tarafından takibe itiraz edildiği, alacaklının açtığı itirazın iptali davasından feragat ettiği ve ihtiyati hacizden vazgeçerek hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, Dairemizin yerleşik içtihatları nazara alınarak bu durumun alacağın haricen tahsiline karine teşkil ettiği anlaşılmakla, borçlulara ödeme emri tebliğ edildiğinden tahsil harcı alınması gerekliliğine dair İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde olup, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.