Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/1443 K.2025/1948

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı/borçlu ile davalılardan borçlu ....Ltd.Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Davalı-borçlu ... Sigorta Aracılık Hizmetler Limited Şirketi’nin asıl karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Şikayet yolu ile icra mahkemesine başvurup, ihalenin feshini istemeyen davalı-borçlu şirketin, şikayetçi İlhami Çiftçi tarafından ileri sürülen ihalenin feshi talebinin reddine dair karar nedeniyle aleyhine hüküm kurulmadığı da dikkate alındığında, kararı temyiz hakkı olmadığından, temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2) Davacı/borçlu İlhami Çiftçi’nin ek karara yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde ise;

Somut olayda, davacının; ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Amasya İcra Hukuk Mahkemesinin 25.04.2024 tarih ve 2023/315 E.-2024/111 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine karar verildiği, davacı tarafından, şikayetin reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 12.07.2024 tarih ve 2024/1477 E.-2024/1830 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de süre yönünden reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/2. maddesine göre, Bölge Adliye Mahkemesinin hukuk dairelerince verilen kararına karşı, kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir; temyiz yoluna başvurma ve incelemesi, Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre yapılır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/2. maddesinin atfıyla uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nin temyize ilişkin 366. maddesine göre; kıyas yoluyla uygulanacak olan istinafa ilişkin aynı Kanunun 343/3. maddesi gereğince, istinaf yoluna başvurma tarihi konusunda, yine aynı Kanunun 118. maddesi hükmü uygulanır. Aynı Kanunun 118/1. maddesine göre ise; dava, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılacağından, temyiz dilekçesinin kaydedildiği tarihte de temyiz yoluna başvurulmuş sayılır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edene 18.08.2024 tarihinde tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra 04.09.2024 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz yoluna başvurusu süresinde olmadığından, İİK'nın 364/2. maddesi ve 6100 Sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddi kararı doğru olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.