Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/2611 K.2025/3931

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı ek karara yönelik temyiz dilekçesiyle birlikte adli yardım talebinde bulunmuş olup, dosya kapsamı, temyiz dilekçe içeriği ve ekinde sunulan belgelerin incelenmesi sonrasında 6100 sayılı HMK'nın 334. ve 336/3 maddeleri koşullarının oluştuğu anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulüne ve temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesine göre; istinafı kabil olan icra mahkemesi kararlarına karşı, ait olduğu alacak, hak veya malın değer veya miktarı 1.000,00 TL’yi geçmesi şartıyla istinaf yoluna başvurulabilir. Anılan hükümdeki kesinlik sınırının, aynı Kanunun ek (1). maddesi dikkate alındığında, 01.01.2024 tarihinden itibaren 66.090,00 TL olarak uygulanması gerekmektedir.

Somut olayda, alacaklının.

2.165,00 TL bakiye kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan örnek 13 takibe borçlu tarafından yapılan itirazın kaldırılması ve mecurdan tahliyesi talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 18.09.2024 tarih ve 2024/337 E.-2024/704 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına ve davalının takip konusu kiralanandan tahliyesine karar verildiği, davalının İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince istinaf talebinin reddine dair ek karar verildiği,

iş bu karara karşı da istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 30.12.2024 tarih ve 2024/4677 E.-2024/2390 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusu değerin, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine göre takibe konu asıl alacak tutarı ile takip tarihi itibariyle 1 yıllık kira miktarı toplamının yasal kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.