Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/3652 K.2025/6313

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/3. kişiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir. Mahkemece, borçlunun davacı üçüncü kişilerden ... Gıda Şirketinde 2016 yılına kadar ortak olarak yer aldığı, 2016 yılında hisselerini kızı ...’e devrettiği, diğer davacı üçüncü kişi ... Şirketi'nin kızı ...’ya ait olduğu, borçlunun da bu şirkette aktif olarak müdürlük yaptığı, borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak maksadıyla danışıklı olarak işlem yaptığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiş, kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.03.2025 tarih ve 2024/2241 E.-2025/16 K. sayılı ek kararı ile karar miktar itibari ile kesin olduğundan temyiz talebinin reddine karar verilmiş, ek karara karşı da temyiz yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 19.03.2025 tarihli muhtıra ile temyiz başvuru harcının yatırılmasının talep edildiği, anılan muhtıranın 25.03.2025 tarihinde tebliğ edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince 25.04.2025 tarihli karar ile süresinde temyiz harç ve giderleri yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine bu kez son kararın davacılar tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki, davacılar tarafından temyiz harç ve masrafının yatırıldığı anlaşılmakla, 25.04.2025 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2024 tarihinden itibaren üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası’na, 01.01.2025 tarihinden itibaren de beş yüz kırk dört bin Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

İstihkak davasında, temyiz kesinlik sınırının tespiti bakımından istihkak iddiasına konu mahcuzların değeri esas alınmaktadır. Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin 05.03.2025 tarihli ek kararının onanması gerekmiştir.