Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/403 K.2025/2338

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, davacı tarafça ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiği iddiasıyla icra mahkemesine başvurduğu, İstanbul 45. İcra Hukuk Mahkemesinin 16.05.2024 tarih ve 2024/269 E.-2024/358 K. sayılı kararı ile talebin süre aşımından reddine karar verildiği, davacı tarafından, talebin süre aşımından reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 02.10.2024 tarih ve 2024/2184 E.- 2024/2624 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK’nn 353/1-b-1 maddesi gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar, şikayetin yasal 7 günlük süre aşımından reddine ilişkin olup niteliği itibariyle kesin olduğundan, istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.