Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/4767 K.2025/7733

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümlerinin elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre davacının tüm, davalılar vekilinin aşağıda belirtilen sebepler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalılar vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri uyarınca tasarrufun iptali istemiyle açılan davada, ilk derece mahkemesince verilen hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine dair karara karşı davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtay (kapatılan) 14. Hukuk Dairesi’nin 12/03/2019 tarih, 2018/1354 E, 2019/2207 K. sayılı kararı ile işin esasına girilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, 41.734,23 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karar davalılarca da temyiz edilmiştir.

1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168. maddesinde değişiklik yapan 5904 sayılı Yasanın 35. maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından ... her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmünü içermektedir. Şu halde davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nispi vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olmuştur. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.