Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/7129 K.2025/8536

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri On bin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2025 tarihinden itibaren beş yüz kırk dört bin Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Bununla birlikte, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun ek madde 1/2. fıkrasına göre, 3 63... üncü maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır.

Somut olayda, şikayetçi 3. kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiası ile icra mahkemesine başvurduğu, Bakırköy 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 14.09.2022 tarih ve 2021/925 Esas-2022/508 Karar

sayılı kararı ile şikayetin kabulüne karar verildiği, taraflarca İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 06.05.2025 tarih ve 2023/773 Esas-2025/972 Karar sayılı kararı ile alacaklının istinaf başvurusunun kabulü İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve şikayetin reddine, şikayetçi 3. kişinin istinaf başvurusu konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına kesin olarak karar verildiği, bu kararın şikayetçi 3. kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusu değerin (istihkak davasına konu mahcuzların değeri 60.780,00 TL), Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından İİK’nın 364/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.