Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/7138 K.2025/9440

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin Gürcistan’da bulunan şantiyesinde 29.08.2014-30.03.2016 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz şekilde feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile davalı arasında imzalanmış bir sözleşme olmadığını, ücretinin davalı tarafından ödenmediğini ve davalının Batum-Gürcistan'da bir işyerinin olmadığını, bu nedenle davalıya husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davacının işvereni olan dava dışı ... LLC isimli Şirketin Gürcistan'da kurulu olması nedeniyle Mahkemenin uyuşmazlığın çözümünde yetkili olmadığını, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuku ve Usul Hukuku Hakkındaki Kanun (5718 sayılı Kanun) gereği sözleşmenin tarafların seçtikleri hukuka tâbi olduğunu, somut uyuşmazlığa 4857 sayılı İş Kanunu ile diğer yasal mevzuatlarımızın uygulanma olanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda uyuşmazlık hakkında Gürcistan hukukunun uygulanması gerektiği, Gürcistan İş Kanunu'nun 1/2 hükmü ve Gürcistan Medeni Kanunu'nun 129/1 hükmüne göre sözleşmeden kaynaklı alacak taleplerinde zamanaşımı süresinin 3 yıl olarak dikkate alınması gerektiği, Gürcistan hukukunda kıdem tazminatı alacağı düzenlenmediğinden bu talebin reddine karar verilmesi gerektiği, davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiği, davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının ödenmeyen fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının polnet kayıtları gereğince davalı Şirketin Gürcistan'da bulunan işyerinde 29.08.2014-30.03.2016 tarihleri arasında çalıştığı, kaldırma kararına uygun şekilde uyuşmazlıkta Gürcistan hukukunun uygulanmasının isabetli olduğu, Gürcistan İş Kanunu'na göre hüküm altına alınan alacakların 3 yıllık zamanaşımına uğramadığı, davacının ödenmeyen fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının bulunduğu, taraflarca ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Anayasa Mahkemesinin 5718 sayılı Kanun'un 27/1 hükmünün iptaline ilişkin kararı dikkate alındığında somut uyuşmazlığa Gürcistan hukuku uygulanmasının yasal dayanağının ortadan kalktığını, somut uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanması gerektiğini,

2. Gürcistan İş Kanunu'nda zamanaşımı düzenlemesi bulunmadığını,

3. Gürcistan hukukuna göre düzenlemeler içeren iş sözleşmelerinin Türk kamu düzenine açıkça aykırı olduğunu,

4. Hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını,

5. Müvekkilin aldığı en son aylık ücretin 2.100,00 USD olduğunu,

6. Müvekkilinin ayda 80 saati aşan süredeki fazla çalışmaları, ayda 10 saati aşan sürede yaptığı hafta tatili çalışmaları ve Gürcistan ülkesindeki bayram ve resmî tatillerdeki çalışmaların karşılığının ödenmediğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, zamanaşımı, aylık ücret miktarı ve dava konusu alacakların hesaplanmasına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR