Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2025/93 K.2025/2802

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Somut olayda, davacının icranın geri bırakılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Ankara Batı 2.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 31/07/2024 tarih ve 2024/611 D.İş-2024/606 K. sayılı kararı ile icranın geri bırakılması talebinin reddine karar verildiği, davacı tarafından, icranın geri bırakılması talebinin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ilk derece mahkemesince kararın kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf talebinin reddine karar verildiği, davacı tarafça bu karara karşı istinaf yoluna başvurulduğu,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi'nin 25/09/2024 tarih ve 2024/1257 E. 2024/1231 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK’nun 365/3. maddesi gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02/03/2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nun 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır. İlk derece mahkemesince verilen karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nun 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.